“Nükleer Güvenlik”, Hedefi Ve Meseleye Doğru Bakış

Murat Savaş

Geçtiğimiz Mart ayının 26-27’sinde G. Kore’nin Başkenti Seul’de Uluslararası Nükleer Güvenlik toplantısı yapıldı. 50’den fazla devlet liderinin katıldığı iki günlük zirvenin gündemi “Nükleer Terörizm” ve İran ile K.Kore’nin nükleer faaliyetleri oldu. Bu yıl, ikincisi düzenlenen Nükleer Güvenlik Zirvesi’nin ilki, 12-13 Nisan 2010’da ABD’nin Başkenti Washington’da yapılmıştı. Seul zirvesinde olduğu gibi ilk zirvede de gündem aynı olmuştu. Şüphesiz nükleer silah bulundurma ve kullanmada sabıkası olan ABD ve sicili hiç de temiz olmayan Rusya, Çin ve birçok Avrupa ülkesi gibi güç ve nükleer silaha sahip olan ülkelerin “nükleer güvenlik” konusunda başı çeken ve bu toplantıları organize eden ülkeler olmaları, bu meselenin doğru bir şekilde analiz edilmesini ve bu ülkelerin esas hedeflerinin ifşa edilmesini gerekli kılmıştır. Bu sebeple “nükleer güvenlik” meselesini birkaç alt başlıkta incelemeye ve kâfirlerin esas amaçlarını siz değerli okurlarımızla paylaşmaya çalışacağız. Aynı zamanda bu inceleme esnasında “nükleer güvenlik” meselesine dair görüşlerimizi makale içerisine serpiştireceğiz.

A) Nükleer Enerji Ve Faydaları

Öncelikle belirtelim ki insan, hayat ve kâinat hakkında bütün ideolojiler gibi İslam’ın da belirli görüşleri ve bakış açısı vardır. Bu kapsamda İslam, insana dünyayı imar etmek için yeryüzüne gönderilmiş bir halife olarak bakmaktadır. Böylece hem İslam’ın insana bakışı belli olurken hem de hayatın, insanın bu görevini gerçekleştirip gerçekleştirmeyeceğini ortaya çıkaran bir imtihan olduğu anlaşılmaktadır. Kâinat ise insanın bu halifelik görevini hakkıyla gerçekleştirebilmesi için insana verilmiş bir vasıta ve insanın hizmetçisidir. 

وَالأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ

“Hayvanları da (Allah) yatmıştır. Onlarda sizi ısıtacak şeyler ve birçok faydalar vardır. Onların etlerini de yersiniz” (en-Nahl 5) Böylece Allah kâinatı toptan insanlığın hizmetine vererek toptan helal kılmakta ve bu helal olan kâinattaki her bir şeyi وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ  “Yiyiniz, içiniz israf etmeyiniz” (el-A’raf 7) diyerek sadece haram olan işlerde kullanmayı yasaklamaktadır. Allah bizim için gönderdiği dini İslam’da helal olan şeyleri birer birer saymayıp toptan helal kılmış fakat bu genel helal kılmanın yanında haram olan şeyleri istisna olarak saymıştır. Bu sebeple İslam uleması buradan “hakkında haramlığına dair bir delil varit olmadıkça eşyada asıl olan mubahlıktır” diye bir şer’î kaide çıkartmıştır.

Bu özet bilgiler ışığında nükleer enerji ve faydalarını incelemeye başlayabiliriz. Nükleer enerji, atomun çekirdeğinden elde edilen bir enerji türüdür. Kütlenin enerjiye dönüşümünü ifade eden, Albert Einstein'a ait olan E=mc² formülü ile ilişkilidir. Bununla beraber, kütle-enerji denklemi, tepkimenin nasıl oluştuğunu açıklamaz, bunu daha doğru olarak nükleer kuvvetler yapar. Nükleer enerjiyi zorlanmış olarak ortaya çıkarmak ve diğer enerji tiplerine dönüştürmek için nükleer reaktörler kullanılır. Nükleer enerji, iki nükleer reaksiyondan biri ile oluşur: Füzyon: Atom çekirdeklerinin birleşmesi, Fisyon: Atom çekirdeğinin parçalanması… Yarılanma: Parçalanmayla kütlenin yarıya inmesi için geçen süre… Çekirdeğin parçalanarak daha kararlı hale geçmesi, doğal (yavaş) fisyon (çekirdek parçalanması) olarak da tanımlanabilir. Ağır radyoaktif maddelerin dışarıdan nötron bombardımanına tutularak daha küçük atomlara parçalanması olayına fisyon, hafif radyoaktif atomların birleşerek daha ağır atomları meydana getirdiği nükleer tepkimelere ise füzyon tepkimesi denir. Füzyon tepkimeleriyle fisyon tepkimelerinden daha fazla enerji elde edilir. Güneş patlamaları füzyon'a, nükleer santrallerde kullanılan tepkimeler ve atom bombası teknolojisi gibi faaliyetler de fisyona örnek olarak gösterilebilir. Nükleer enerji, 1896 yılında Fransız fizikçi Henri Becguerel tarafından kaza ile uranyum maddesinin fotoğraf plakaları ile yan-yana durması ve karanlıkta yayılan X-Ray ışınlarının fark edilmesi ile keşfedilmiştir.

Bir nükleer santral kurmak için zenginleştirilmiş Uranyuma ihtiyaç vardır. Uranyumun fisyon tepkimesine girerek bölünmesi sonucunda çok yüksek miktarda enerji açığa çıkar. Bu bölünme için, nötronlar yüksek bir hızla uranyum elementinin çekirdeğine çarpar. Bu çarpışma çekirdeğin kararsız hale geçmesine ve sonrasında büyük bir enerji açığa çıkartan fisyon tepkimesine neden olur. Gerçekleşen tetikleyici ilk fisyon tepkimesi sonucunda ortama nötronlar yayılır. Bu nötronlar diğer uranyum çekirdeklerine çarparak fisyonu elementin her atom çekirdeğinde gerçekleştirene kadar devam eder. Ortaya çıkan enerji kontrol edilmediği takdirde ölümcül boyutlardadır. Kontrol etmek için reaktörlerde fazla nötronları tutan ve tepkimeye girmesini engelleyen üniteler vardır. Bu sayede kontrollü bir fisyon tepkimesi zinciri sağlanır.

Nükleer santralin içyapısına baktığımızda, uranyumun fisyon tepkimesine girmesiyle oluşan enerji su buharının çok yüksek sıcaklıklara kadar ısıtılmasını sağlar. Yüksek sıcaklıktaki bu buhar, elektrik jeneratörüne bağlı olan türbinlere verilir. Türbin kanatçıklarına çarpan yüksek enerjili buhar, bilinen şekilde türbin şaftını çevirir ve jeneratörün elektrik enerjisi üretmesi sağlanır. Türbinden çıkan basınç ve sıcaklığı düşmüş buhar, tekrar kullanılmak üzere yoğunlaştırıcıya gider ve su haline geldikten sonra tekrar bölünme ile açığa çıkan enerji ile ısıtılıp buhar haline getirilir ve döngü devam eder. Bu sayede onlarca barajın ürettiği elektrik enerjisini sıradan küçük bir nükleer enerji santrali çok daha az maliyetli ve barajların işgal ettiği yerin binde biri belki milyonda biri bir arazi üzerine kurularak sağlayabilir. Ayrıca kullanılan enerjiyi soğutma çalışmasında veya direkt enerjiyi kullanarak sıcak su elde edilebilir ve sıcak su gerekli altyapı yapıldıktan sonra şehirlere verilip ısınma ihtiyacı karşılanabilir. Böylece hem doğalgazda dışa bağımlılık büyük ölçüde azaltılır hem de ısınma ihtiyacı çok daha ucuza karşılanabilir. Nükleer enerjinin bu imkânları sağlaması ve bilinen doğalgaz ve petrolün yenilenemez bir hammadde olması nükleer enerjinin günümüzün ve geleceğin en önemli enerji kaynağı olmasına sebep olmaktadır.

Örneğin şu anda dünyada bilinen 400 den fazla nükleer enerji santrali bulunmakta ve bu santraller dünyanın elektrik ihtiyacının %15 ini karşılayacak kapasitede çalışmaktadır. Yalnızca ABD’de 100den, Fransa’da 80den fazla nükleer enerji santrali bulunmakta ve Fransa elektrik ihtiyacının %77 sini bu tesislerden sağlamaktadır. Uranyumdan elde edilen bu ucuz maliyetli ve geleceğin enerji kaynağı olan nükleer enerji tesislerine 30 civarında devletin sahip olmasına karşın halkı Müslüman olan ülkelerden sadece Pakistan ve İran nükleer faaliyetlerde bulunmaktadır.

B) Nükleer Güvenlik Ve Amacı

Her ülkede “nükleer güvenlik” tanımı farklılık göstermekle birlikte genelde; “bireyleri, toplumu ve çevreyi nükleer tesislerden gelen iyonlaştırıcı radyasyonun zararlı etkilerinden korumak için bu tesislerde potansiyel radyolojik tehlikelere karşı etkin bir koruma tesis etmek ve sürdürmek ve radyolojik sonuçları olabilecek kazaları önlemek ve meydana gelebilecek kazaların zararlarını hafifletmek” olarak tanımlanmaktadır. Konuyla ilgili uluslararası tanınmış yasal düzenlemeler neredeyse nükleer çalışmaları imkânsız hale getirmekte ya da nükleer çalışma yapmak isteyen ülkelerin cesaretini kırmaktadır. Bundan dolayı söz konusu devletler kendi iç yasalarında farklı kurum ve kuruluşların nükleer çalışma yapmamaları konusunda oldukça sert düzenlemeler yapmışlardır. Fakat nükleer güvenlik konusuna öncülük eden batılı devletler ve Rusya, Çin gibi ülkeler rahatlıkla tesisler kurmaktadırlar. Bu konuda sanki mezkûr devletlerin teknolojileri ilerde olması sebebiyle bunları yapabildiği izlenimi oluşturulmakta ve nükleer tesislerin son derece teknolojik imkânların varlığını gerekli kıldığı imajı verilmektedir. Hâlbuki teknolojik olarak Türkiye, İran ve başka Müslümanların ülkelerinden oldukça geride olan Ermenistan 35 yıldır nükleer enerjiden faydalanmaktadır. Ermenistan’ın nükleer tesisi dünyadaki bilinen en güvensiz ve eskimiş tesis olmasına rağmen İslam düşmanı ABD ve diğer nükleer güvenlikçi ülkeler bu konuda sessiz kalmaktadırlar.

Görüldüğü gibi her ne kadar çevre ve toplum güvenliği amaçlanmış gibi gösterilmeye çalışılsa da, esas hedefin genelde diğer ideolojik devletlerin (K. Kore gibi) ve özelde Müslüman ülkelerin nükleer enerjiden faydalanmalarının önü kesilmeye çalışılmakta ya da kontrol altında tutulması amaçlanmaktadır. Kendileri nükleer silahlara sahip olduğu halde İran vb. ülkelerin nükleer silah üretmesi şüphesiyle boykot, tehdit ve savaş seçeneklerini masaya koymakta ve bunları hayata geçirmeye çalışmaktadırlar. Nükleer güvenliğin esas amacı ve çabaları budur. Zira ekini ve nesli ifsat etmekte bir beis görmeyen kâfirlerin esas amaçlarının çevreyi korumak, Irak, Afganistan ve sair ülkelerde milyonlarca Müslüman’ı katleden kâfirlerin buralardaki birey ve toplumu korumak gibi dertlerinin olmayacağını iki satır Kur’an okuyan her Müslüman bilir. 

مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ 

“Ne Ehl-i Kitap’tan kâfirler ne de müşrikler size Rabbinizden bir hayır indirilmesini istemezler.” (el-Bakara 105)

C) Nükleer Güvenliğe Mazeret Gösterilen Hususlar

ABD ve bu konuda müttefiki olan diğer kâfir devletler Müslümanları nükleer enerji nimetinden mahrum etmek için oluşturdukları “nükleer güvenlik” kavramına çeşitli mazeretler göstererek uluslararası kamuoyu oluşturmakta ve esas amaçlarını gözlerden uzaklaştırmaktadırlar. Oluşturulan bu kamuoyu ve nükleer enerji karşıtı bazı çevreci örgütleri kullanarak neredeyse nükleer enerjiden faydalanacak olan bizleri bu tür çalışmalara karşı çıkar hale getirmekteler. Türkiye’de bu konuda yapılan bazı çalışmalarda konu hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadığı halde birilerinden etkilenerek jandarmaya karşı göğsünü siper eden 70’lik ninelerimiz bunun en güzel örneğidir.

Bu konuda ortaya atılan mazeretler şunlardır:

1) Nükleer Santral Kazaları: Bir asrı aşkın bir süredir nükleer faaliyetler yüzlerce tesislerde sürdürülmesine karşın bilinen dört tane kaza yaşanmıştır. Bu kazalar 1957 yılında İskoçya’da meydana gelen Windscale kazası, 1979 yılında ABD’de meydana gelen Three Mile Island kazası, 1986 yılında Ukrayna’da meydana gelen ve kâfirlerin en çok kullandığı Çernobil Reaktör kazası ve 2011 yılında Japonya’da depremin oluşturduğu tusunamiden kaynaklanan Fukuşima I nükleer santrali kazasıdır.

Birinci kazada, reaktörün etrafına az miktarda radyasyon yayılmasına rağmen ölüm ya da akut radyasyon hastalığı ile neticelenen bir olay meydana gelmemiştir. İkinci olan Three Mile Island kazası, normal bir işletim arızası, ekipman kaybı ve operatör hatası ile kazaya dönüşmüş, ancak kısmî reaktör kalbi ergimesi meydana gelmesine rağmen reaktörü çevreleyen beton koruyucu kabuk sayesinde çevreye ciddi bir radyasyon sızıntısı olmamıştır. Üçüncü olan Çernobil kazası, sonuçları en ciddi olan kazadır ve nükleer enerji karşıtlarının tek dayanak noktasıdır. Bu kazada direkt kazaya bağlı olarak 31 kişi hayatını kaybetmiştir. Ancak çeşitli kuruluşların araştırma sonuçları birbirinden oldukça farklıdır. Mesela, BM’ye bağlı 8 örgütün oluşturduğu Çernobil Forumu’nun 2005 yılında hazırladığı rapora göre, 4 bin ölümün muhtemelen bu kazadan kaynaklandığı söyleniyor. Diğer yandan Greenpeace Belarus Bilimler Akademisi bu rakamın 93 bin olduğunu iddia ediyor. Bu konuda net bir rakam vermek mümkün olmamakla birlikte konunun aktörlerinin Çernobil kazasının sonuçlarını kendi politikaları gereği şişirdikleri göze çarpıyor. Ancak göz ardı edilen bir konu var ki oda bu kazanın operatörlerin güvenlik mevzuatına aykırı olarak santralde deney yapmaları sonucunda reaktördeki ani güç artışı ve santral tasarımında derinliğine güvenlik prensibine aykırı olarak, reaktörü çevrelemesi gereken bir beton koruyucu kabuğun inşa edilmemiş olmasıdır. Yani kazanın dikkatsizlik ve gerekli tedbirlerin alınmayışından kaynaklandığı ve etkilerinin de bu ölçüde büyük olduğu... Nitekim ikinci kazada da hata söz konusudur ancak gerekli tedbirlerin alınmış olması olası bir ölüm ya da hastalık riskini ortadan kaldırmıştır. Dördüncü ve son kaza ise, tamamen insanüstü bir olay olan, 9 büyüklüğündeki depremden kaynaklanmıştır. Buna rağmen ölümle sonuçlanan bir kaza olmayıp etkileri daha tam olarak ortaya konmuş değildir.

Hulasa, bu kazalar belki alınacak önlemlerde daha dikkatli davranılmasını gerektirebilir ancak riskleri dolayısıyla nükleer enerjiden vazgeçilmesini gerektirmez. Nitekim dünyada çeşitli yerlerde petrol taşıyan tanker gemileri kaza yapmakta, petrol rafinelerinde kazalar meydana gelmekte ve sonuçta milyonlarca deniz canlısının ölümüne ve suların kirlenmesine sebep olunmaktadır. Ancak hiç kimse bu kazaları öne sürerek petrol kullanımına temkinli yaklaşmamakta ve petrolden vazgeçmemektedir. 2010 Nisan ayında ABD’de gerçekleşen BP Deepwater Horizon petrol sızıntısı unutulmamalıdır. Bu kazada meydana gelen patlama sonucu 11 kişi hayatını kaybetmiş, 17 kişi de yaralanmıştır. Günlerce durdurulamayan sızıntı sonucu milyonlarca litre petrol, okyanusa akmıştı. Aynı şekilde doğalgaz zehirlenmesi sonucu hayatını kaybedenlerin sayısı hiç de azımsanmayacak kadar çoktu. Her yıl onlarca kişinin öldüğü soba zehirlenmeleri de hesaba katıldığında sadece ısınma ihtiyacından dolayı ölenlerin sayısı nükleer kazalarda ya da etkisi sonucunda ölenlerin sayısını birkaç defa katlamaktadır. Hâlbuki nükleer enerjiden elde edilecek sıcak su oluşturulan bir sistemle evlere verilerek ısınma ihtiyacı çok daha risksiz karşılanabilir.

2) Nükleer Silah Ve Nükleer Terörizm: Nükleer silah, nükleer reaksiyon ve nükleer fisyonun birlikte kullanılmasıyla ya da çok daha kuvvetli bir füzyonla elde edilen yüksek yok etme gücüne sahip silahtır. Genel patlayıcılardan farklı olarak çok daha fazla zarar vermek amaçlı kullanılır. Kullanılan sadece bir silah, tüm bir kenti ya da bir ülkeyi canlı, cansız ne varsa tamamen yok edecek güçtedir. Fakat şu husus bilinmelidir ki “nükleer enerji=nükleer silah” demek değildir. Nitekim dünyada 30 civarında ülkenin nükleer santrali olduğu halde bunlardan sadece ABD, Rusya, Fransa, İngiltere, İsrail, Hindistan, Pakistan, K. Kore ve Çin nükleer silaha sahiptir. Bunlardan K. Kore ve İsrail resmi olarak bildirimde bulunmamış ancak nükleer silahı olduğu tahmin edilen ülkelerdir. Aynı şekilde İran’ın da nükleer silah üretmeye çalıştığı iddia ediliyor ancak İran bunu kabul etmeyip barışçıl amaçlı nükleer enerji faaliyetleri olduğunu söylüyor. Bu kapsamda Türkiye’nin arabuluculuğunda 14 aydan sonra P5+1 ülkeleri (ABD, İngiltere, Fransa, Rusya, Çin ve artı Almanya) İran bugün (15.04.2012) İstanbul’da müzakerelere başladı ve ilk görüşmelerden sonra müzakerelerin olumlu yönde olduğu şeklinde açıklamalar yapıldı.

Avrupa ve ‘İsrail’ İran’ın nükleer silah çalışması yaptığını iddia ederek ‘İsrail’in’ İran’a savaş açmasını isterken ABD, bu konunun İran’a karşı yaptırımların artırılması yoluyla çözülebileceği üzerinde ısrar etmektedir. Nitekim ABD geçtiğimiz ay İran’dan petrol alımını azaltmaları hususunda dünya devletlerine çağrıda bulunmuş, bunun üzerine Türkiye İran’dan alınan petrolün azaltılarak bu açığın Libya’dan kapatılacağını açıklamıştır. Burada her ne kadar özelde İran hedef alınmış olsa da genelde hedef Müslümanlardır. Zira yakında kurulmasından korkulan İslam Hilafet Devletinin er ya da geç bütün Müslümanları kuşatıncaya kadar İslam topraklarını birleştireceğinden ve dolayısıyla ister İran’da olsun, ister başka bir Müslüman ülkede olsun Hilafet Devletinin bu güce (nükleer enerji) ulaşmasından korkulmaktadır. Yoksa ne ABD, ne ‘İsrail’ nede Avrupa devletlerinin şuanda İran’da mevcut olan siyasi sistem ya da devletin kendi bekalarını tehdit etmediği, bilakis İran’ın oluşum ve gidişatında kendilerini razı eden bir yapıya sahip olduğu artık su götürmez bir hakikattir.

Ayrıca daha önce de değindiğim gibi ABD ve ‘İsrail’ nükleer ya da kimyasal silah bulundurma ve kullanmada sabıkalı devletlerdir. Bilindiği üzere ABD ikinci dünya savaşının sonlarında 1945 yılında Japonya’nın Hiroşima ve Nagazaki kentine üç gün arayla iki atom bombası atmış ve çoğu sivil 120 bin insanın ölümüne sebep olmuştur. ‘İsrail’in 2008 yılında Gazze’ye saldırdığında sivil halkın üzerine fosfor bombası attığı herkesin malumudur. Şu anda ABD 9.400, Rusya 4.830, Fransa 350, İngiltere 200, Çin 333, ‘İsrail’ 75-200, Hindistan 40-50 ve Pakistan 30-52 adet nükleer savaş başlığına sahip ülkelerdir. Kendilerinin binlerce nükleer savaş başlığına sahip olmaları, buna karşın İran vb. devletlerin nükleer faaliyetlerde bulunmalarının engellenmeye çalışılması, kâfirlerin esas gayretlerinin başka bir şey olduğu anlamına gelmektedir ki onlar işte buna “nükleer terörizm” diyorlar.

Nükleer terörizmden kastettikleri, nükleer savaş başlıklarının terör örgütlerinin eline geçmesiyle olası yapabilecekleri kastedilmektedir. Burada her ne kadar genel bir tanımlama olsa da bunu anlayabilmek ABD ve diğer kâfirlerin terör örgütü olarak tanımladıkları kavramın bilinmesini gerektirir. Bu ise şüphesiz İslam’ı hayata hâkim kılarak bir İslam Devleti kurmak isteyenlerdir. Bunun için terör faaliyetinde bulunup bulunmaması önemli değildir, İslam’ın hâkimiyetini savunmak yeterlidir. Bu mesele daha önceki sayılarda defaten anlatıldığı için üzerinde durmaya gerek yoktur. Fakat bilinmesi gereken şu ki; bu örgütlerin örgüt olmaları vasfıyla nükleer savaş başlıklarını ele geçirmeleri söz konusu değildir. Zaten böyle bir çalışmaları da söz konusu değildir, üstelik bunlardan bazıları (örneğin Pakistan’da aktif olan Hizb-ut Tahrir) şiddet eylemlerini dahi reddetmektedir. Öyleyse kastedilen bu örgütlerin devlet olmaları halinde bu nükleer enerji ve Pakistan’da mevcut olan nükleer savaş başlıklarına sahip olmalarıdır. Yoksa yaptırıcı ve caydırıcı gücü elinde bulunduran devletlerin silahsız ya da hafif silahlara sahip olan örgütlere bu başlıkları kaptırması söz konusu olamaz. Seul’de Obama ve diğer bazı liderlerin “nükleer terörizm” uyarısında bulunmaları aslında güçlü bir İslam Devleti kurulmasının engellenmesine yöneliktir.

3) Yetişmiş Eleman Eksikliği Ve Atıkların Depolanması: Bu konu ise basit ve bir o kadar da gülünç bir mazerettir. Zira dünyada bir ilim ve o ilimde uzmanlaşmış insanlar olduğu müddetçe teşvik ve benzeri yöntemlerle eleman açığı kısa sürede giderilebilir. On binlerce işsiz kalan yüksekokul mezunu ve seyyar satıcılık yapan üniversite mezunu yüzlerce kişinin olduğunu hepimiz biliyoruz… Ayrıca son birkaç yılda İran’da öldürülen nükleer fizikçileri de hatırlarsak yetişmiş eleman konusunun o kadar da ciddi olmadığını anlayabiliriz. Atıkların depolanması hususunda ise dikkat çekici bir husus var ki o da; ilk kullanımdan sonra hâlâ enerji tüplerinin %93/94ü bir takım işlemlerden sonra tekrar kullanılabiliyor. Yani atık % 6/7 civarında olmaktadır. Ayrıca ilk kullanımdan sonra ikincisi için değerlendirilmeyip tamamı atık olarak değerlendirilse bile bunun büyüklüğü, en çok nükleer santrali olan ABD’de yılda bir masa büyüklüğündedir. Nükleer atık deyince zihinlerde çok büyük bir sorun algısı oluşturulmuştur ki insanlar onun sanki büyük bir problem olduğunu düşünmektedir. Nükleer santralden elde edilen enerjiye eşdeğerde enerjiyi örneğin kömürden temin ederseniz; insanın serçe parmağı büyüklüğündeki bir nükleer yakıt tüpünden elde ettiğiniz enerjiyi on binlerce ton kömürden elde edebilirsiniz. Bu da hem ham madde sıkıntısı, hem tonlarca katı atık, hem de havaya çok büyük bir kirlilik vermiş olduğunuz anlamına gelmektedir. Hâlbuki nükleer yakıt kullanılırken hiçbir hava kirliliği olmuyor yani o, duman çıkaran bir yakıt değildir.

Sözün özü kâfirler kokuşmuş akidelerini, demokrasilerini ve ölümcül fikirlerini bize bedavaya verdiği gibi ilim, teknoloji vb. şeyleri hiçbir zaman bedava vermek istemiyor. İlerleme ve yükselmemize etkisi olmayacak teknolojik buluşları bize verir, telif hakkı adıyla bizleri sömürürken, iş nükleer enerji gibi yüksek verim ve ilerleme elde edeceğimiz gelişmelere gelince, telif hakkıyla bile vermek istemiyor. Zaten Müslümanların başındaki hain ve zalim yöneticilerde Batı’nın ilim ve teknolojisi dışında tüm hayat görüşlerini alıyor. Tıpkı Osmanlı Hilafet Devleti’nin son dönemlerinde ilim öğrensinler diye Batı’ya gönderdiği köle ruhlu öğrenciler gibi… Fakat Allah’ın izniyle yakında kurulacak olan İslam Hilafet Devleti başka milletlerin hayat görüşleri dışında kalan ilim-bilim ve teknolojiyi alacağı gibi nükleer enerjiden de en yüksek seviyede faydalanacaktır inşallah. 90 yıl önce ve hâlâ iktibas edilen kokuşmuş düşünce, fikir ve yaşam tarzlarını ise olduğu gibi iade edecektir. Zira ilim ve teknoloji hiçbir millete has değilken, her milletin kendine has bir yaşam tarzı vardır. “Domuzdan post, kâfirden dost olmaz” atasözümüzü hatırlatarak, selam ve dua ile…


Yorumlar

    Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yaz