Müminlerin kâfirleri
sırdaş edinmelerinden nehyedilmesi:
يا أيها الذين آمنوا لا تتخذوا بطانة من دونكم
لا يألونكم خبالا ودوا ما عنتم قد بدت البغضاء من أفواههم وما تخفي صدورهم أكبر قد
بينا لكم الآيات إن كنتم تعقلون. ها أنتم أولاء تحبونهم ولا يحبونكم وتؤمنون بالكتاب
كله وإذا لقوكم قالوا آمنا وإذا خلوا عضوا عليكم الأنامل من الغيظ قل موتوا بغيظكم
إن الله عليم بذات الصدور. إن تمسسكم حسنة تسؤهم وإن تصبكم سيئة يفرحوا بها وإن
تصبروا وتتقوا لا يضركم كيدهم شيئا، إن الله بما يعملون محيط.
“Ey iman edenler! Sizden olmayan kimseleri
sırdaş edinmeyin. Sizi bozmaktan geri durmazlar. Hep sizin sıkıntıya düşmenizi
isterler. Size karşı besledikleri kin ve buğz dillerinde belli olmaktadır.
Göğüslerinde sakladıkları ise bundan daha büyüktür. Eğer düşünüyorsanız bu
ayetleri size açıkladık. İşte siz öyle kimselersiniz ki o insanlar sizi
sevmedikleri hâlde siz onları seviyorsunuz ve bütün indirilen kitaplara
inanıyorsunuz, (oysa onlar size indirilen Kitab’a inanmazlar). Sizinle
karşılaştıkları zaman inandık derler, fakat kendi başlarında kaldıkları zaman
size karşı besledikleri kinden dolayı öfkelenerek parmaklarını ısırırlar.
Onlara deki; öfkenizden çatlayın! Şüphesiz ki Allah göğüslerin içindekini tam
bilir. Eğer size bir iyilik
dokunursa onları üzer, eğer size bir kötülük dokunursa onları sevindirir. Eğer
sabredip Allah’tan korkarsanız onların hileleri size zarar vermez. Şüphesiz ki
Allah onların yaptıklarını kuşatmıştır. (118-119-120)
Allah bu ayetlerde
müminlerin kendilerinin dışında olan kâfir kimseleri sırdaş edinmelerini yasaklıyor.
Nitekim onlar İslâm’a inanmazlar, onu yıkmaya çalışırlar ve Müslümanları
bozmaya ve sıkıntıya sokmaya çalışmaktan geri kalmazlar. Bu nedenle güvenilir
olmazlar. Bu ayete göre İslâm’a inanmayan kimsenin İslâm’ı uygulamakla ilgili
makamlara tayin edilmesi caiz değildir. Halife’nin Tenfiz Yardımcısı olamazlar.
Nitekim bu yardımcı Halife’nin sırdaşı olacaktır. Halife veya Tefviz yardımcısı
olamazlar. Ayrıca Vali, Amil ve Hâkim gibi makamlara da tayin edilmezler. Bu
makamlarda bulunacak kimsenin ilk şartı Müslüman olmasıdır. Kâfirler İslâm’a
inanmadıkları için İslâm’ı uygulayacaklarına güvenilmez. Onların yaratıcısı
Allah onları daha iyi bilir, bu nedenle bizi onlara karşı uyarmak üzere bu
ayetleri indirdi. Bu ayette Allah, Müslümanların saf olmamalarını, kâfirlere
karşı teyakkuz hâlinde olmalarını istiyor. Zira kâfirler Allah’tan
korkmadıkları için her türlü hileye başvurur ve her yalanı uydururlar. Müslümanlara karşı besledikleri kin ve buğz
ağızlarından belli olduğu gibi İslâm’ın hükmünü reddetmeleri ve Müslümanlardan
nefret etmeleri de ağızlarından belli oluyor. Başta Müslümanların Nebisi Hz.
Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem
ile sonra Kur’an ve şeriatla ve yine Müslümanların kılık kıyafetleri, başörtü
ve cilbablarıyla alay edip savaştıklarına herkes şahittir. İslâm’a ve
Müslümanlara karşı göğüslerinde sakladıkları kin ve buğz daha da fazladır.
Fırsat buldukça Müslümanları tuzağa düşürmekten geri kalmazlar. Ahitlerini de
bozarlar ve Müslümanlar aleyhine çalışırlar.
Bunu bu asırda
görüyoruz; bütün kâfir Hıristiyan, Yahudi, laik demokrat, Budist ve İslâm’a zıt
diğer fikir sahiplerinin İslâm’ın hâkim olmasına karşı nasıl savaştıklarını
görüyoruz. Öyleyse İslâm Devleti’nde nasıl devletin kademelerinde bulunabilirler.
Allah
Celle Celâlehû bize şöyle diyor: “Eğer düşünüyorsanız bu ayetleri size açıkladık.” Eğer düşünmeyip; “Akılsızlık
yaparız, Allah’ın emrine muhalefet edip kâfirleri yalnız sırdaş değil başımıza
da tayin ederiz” derseniz! Asrımızda olduğu gibi olur. Bunun manasını Allah’ın
emrine göre düşünmek gerekir. Bir Müslüman eğer Allah’ın beyan ettiği ayetlere
göre düşünürse İslâmî şahsiyete sahip olur. Zira Allah sırf okumak ve sevap
almak için değil, ayetleri düşünmemiz ve uygulamamız için indiriyor.
Kur’an’ı açıklayan ve
detaylarını gösteren Rasullah SallAllahu
Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu: “Müşriklerin ateşiyle aydınlanmayın.”
(Nesai ve İbni Hanbel) Bu hadisin manası kâfirlerin sancağı altında bulunmamız
veya savaşmamızın haram olduğudur. Aynı zamanda onların fikirleriyle
aydınlanamayız, onlara meselelerimizi sorarak görüşlerini alamayız, böylece
onları sırdaş edinemeyiz. Biz olayları bağımsızca düşünürüz ve ondan sonra
ayetler ve hadisler açısından değerlendiririz ve öyle hareket ederiz.
İslâm sayesinde
Müslümanlar şefkatli ve merhametli oldular. Kâfirler ise öyle değil, tam tersinedir.
Eğer Müslümanlara egemen olurlarsa gaddar ve katil olurlar. Bu nedenle
Müslümanları kolayca aldatabilirler. Müslümanların tabiatının böyle olmasından
dolayı Allahu Teâlâ onların düşünmelerini ve sadece duygusal insanlar olmamalarını
istedi. Aksi hâlde kâfirler onları yok ederler. Müslümanların kâfirleri
sevdiklerini ve kâfirlerin Müslümanları hiç sevmediklerini beyan ederek şöyle
buyurdu: “İşte siz öyle kimselersiniz ki
o insanlar sizi sevmedikleri hâlde siz onları seviyorsunuz.” Buradaki kâfirleri
sevmekten maksat onlara şefkat ve merhamet göstermemizdir. Ayrıca onları himaye
eder, barındırır, zulümden kurtarır ve onlara yardım etmeye koşarız. Bu da
sevgiden meydana gelir. Müslümanlar insan oldukları için bunu yapar ama kâfirler
yapmaz ve sürekli Müslümanlara eziyet getirmeye çalışırlar. Burma’da Budistler
Müslümanları katletmeye devam ediyorlar. Oysa Müslümanlar ta Abbasi Halifesi
Harun er-Reşit döneminde Burma’yı İslâm’la yönetmeye başlayınca hiç bir
Budist’in canına, malına ve ırzına dokunmadı. İslâm’a sokmak için hiç bir
kimseyi zorlamadı. Fakat Budistler İngilizlerin yardımıyla oraya egemen olunca
Müslümanların canlarına kıymaya, mallarını gasp etmeye, ırzlarına tecavüz
etmeye ve onları diyarlarından kovmaya başladılar. Yahudiler İspanyolların
katliamlarından kaçıp Osmanlıların döneminde İslâm Devleti’ne sığındılar ve
yüzlerce sene barındırıldılar. Onlara emniyet ve her imkân sağlandı ama İslâm Devleti’nde
zafiyet başlayınca İngilizlerle işbirliği yapıp bu devleti yıkmaya çalıştılar. Onlardan
birinin vasıtasıyla bu devlet yıkıldı ve Hilâfet kaldırıldı. İngilizler
Filistin’i işgal edince oraya Yahudileri yerleştirmeye başladılar. Ondan sonra
onlara “devlet” kurdurdular. Amerika ve sair küfür batı ve doğu devletleri bunu
desteklediler. Yahudiler kendilerine iyilik yapan Müslümanları katletmeye,
mallarını ve topraklarını gasp etmeye ve oradan kovmaya başladılar. Hâlâ bu
siyaseti sürdürüyorlar. İngilizlerin ve Rumların Kıbrıs’ta, Sırpların Bosna’da
ve Kosova’da, Rusların Kafkaslarda ve Orta Asya’da ve Çinlilerin Doğu
Türkistan’daki Müslümanlara yaptıkları zulüm ve katliamları anlatmak için bir
sürü kitap yazmak gerekir. Oysa
Müslümanlar bu memleketleri İslâm’la yönetirken bu tür kâfirlerden hiç
birisinin canına, malına, toprağına veya ırzına dokunmadılar.
Müslümanlar Allah’ın indirdiği bütün kitaplara
inanıyorlar. Fakat Yahudiler ve Hıristiyanlar Allah’ın indirdiği son kitaba
inanmazlar. Kur’an’ı ve Hz. Muhammed’i inkâr ederler. Onların bir kısmı nifakça
müminlerle karşılaştıkları zaman Rasul’e ve Kur’an’a inanıyoruz derler. Oysa
onlar inanmıyor ve müminlere karşı kin ve buğzla dolu oldukları için yalnız
kaldıklarında kızgınlıklarını göstererek parmaklarını ısırmaya başlarlar. Bir
insan başka insanlara kızgın olup da bir şey yapamıyorsa yalnız veya
arkadaşlarıyla oturup içindeki kızgınlıklarını ortaya çıkartarak parmaklarını
ısırmaya başlar. Mücahit adlı müfessir; “Bazı
müminler münafıklarla arkadaşlık yaptılar. Onlara sırlarını söylemeye ve dertlerini
dökmeye başladılar. Allah bu ayetlerle müminlerin o kişilerle arkadaşlık
yapmalarını sakındırarak yasakladı” diyor.
Allahu Teâlâ kâfirlere; “müminlere
karşı göğüslerinizde sakladığınız kin ve buğzlarınızla patlayın ve ölün” diyor.
Bu şekilde onlara sert çatıyor. Zira Allah göğüslerinde ne sakladıklarını
biliyor ama müminler bilmeyebilirler. Allah bu şekilde müminlere öğretiyor ve
onları sakındırıyor. Yoksa kâfirlerin tuzağına düşerler ve böylece zarara
uğrarlar.
Allah Celle Celâlehû kâfirlerin müminlere
karşı tutumlarını anlatmaya devam ediyor ve şöyle diyor: “Size iyilik
dokunursa üzülürler, kötülük dokunursa sevinirler.” İslâm’ı reddettiklerinden dolayı bu dine iman
edenleri sevmez ve onlara kin besler, onlar için hayrı hiç dilemezler. Tersine
eziyet ve zararın gelmesini diler ve bunun için çalışırlar. Allah Celle Celâlehû Bakara Suresi 105. ayette
kâfirlerin ister ehli kitap olsun isterse onların dışında olan müşrikler olsun
Müslümanlara hayrın gelmesini istemediklerini beyan etmiştir. Bu ayetlerde
onları sırdaş edinmelerini yasaklarken tekrar onların tutumlarını ve
durumlarını anlatıyor.
Ama Müslümanlar eğer
sabırlı ve takvalı olurlarsa başarılı olur, kâfirlerin hilesini bozar ve
böylece onların zararlarından korunurlar. Takvalı olmanın manası; Allah’tan
korkup onun emirlerine uymak ve nehiylerinden uzak durmaktır. Misal olarak bu
ayette Allah müminleri kâfirleri sırdaş edinmekten nehyediyor. Eğer Müslümanlar
buna uyarlarsa kâfirlerin hilelerinden kurtulurlar ve kendilerine zarar
getirmezler. Sabırlı olmanın manası Allah’ın emrini uygulamaya ve O’nun
nehyinden uzak durmaya çalışırken sabretmedir. Ayrıca kâfirler müminlere karşı
sürekli eziyet ve zarar vermeye çalışırlar. Müminler buna karşı da sabrederek
Allah’ın emrini uygulamaya çalışmalıdırlar. Nitekim müminler meyveyi hemen elde
edemeyebilirler ve bu esnada zarar görebilirler. Bu nedenle sabırlı olmalı ve
Allah’ın emrinden kıl payı kadar dahi ayrılmamalıdırlar. Allah müminlere zaferi
vaat etti. Eğer emrinden ayrılırlarsa veya nehyine muhalefet ederlerse Allah’ın
zaferini göremezler. Eğer İslâm’ı yönetime getirmeye çalışırken Allah’ın emrine
uymazlar ve sabretmezlerse ve hemen zaferi gerçekleştirelim diyerek
demokrasinin oyunlarına gelirlerse İslâm’ı iktidara hiçbir zaman getiremeyecekler
ve zaferi göremeyeceklerdir. Nitekim Allah ve Rasulü İslâm’ı getirme yolunu
veya onun devletini kurma metodunu gösterdiler ve demokratik çalışmayı
yasakladılar. Kureyşliler Hz. Muhammed’i küfür sisteminin gölgesinde yönetimin
başına getirip kral olarak tayin etmeyi istediler. Fakat Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem bunu reddederek
Kureyş’in önce Müslüman olmasını talep etti. Medine’de Musab bin Umeyr RadiyAllahu Anh adlı sahabe vasıtasıyla İslâm’ı
yaydı, kamuoyunu oluşturdu ve kuvvet ehlini kazanarak orada yönetimin başına
geçti. Ardından İslâm’ı hemen uygulamaya başladı. Bu yolu izlemeyenler takvalı
ve sabırlı olmayan kimselerdir. Bu yola muhalefet ederek demokratik çalışmaya
başlarlar, iyi iş yaptıklarını ve kendilerinin çok zeki olduklarını
zannederler. Oysa kâfirler onlar için tuzak kuruyorlar. Eğer iktidara gelip İslâm’ı
uygulamaya yanaşırlarsa hemen kâfir güçler hareket eder ve onları aşağıya
düşürürler.
Allah kâfirlerin
işlerini kuşatmaktadır ve her an onların hilelerini düşürebilir. Nitekim onları
ve güçlerini yaratan kendisidir. Allah her şeye kadirdir; kâfirleri ve
güçlerini her an yok edebilir. Müslümanlar bunu idrak etmeli, kavramalı ve buna
göre de hareket etmelidirler.
Şüphesiz Allah kâfirlerin yaptıklarını kuşatmaktadır ve onların hilelerini her an düşürebilir. Fakat müminler Allah’a tevekkül edip O’nun emrine uymalı ve nehyinden uzak durmalılar. O zaman Allah kendilerine yardım eder, kâfirlerin hilelerini boşa çıkartır ve muzaffer kılar.


Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış