ÂLİ İMRAN SURESİ 116-117. AYETLER

Esad Mansur

Ahirette kâfirlerin malları ve çocukları kendilerini kurtarmayacaktır.

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هِذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

 “Kâfirlere gelince; şüphesiz ki onların malları ve evlatları Allah indinde kendilerine hiç bir fayda sağlamayacaktır. Onlar ise Cehennemin halkıdır. Orada ebediyen kalacaklardır. Bu dünya hayatında harcadıklarının misali ise; kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerine isabet edip mahveden kavurucu bir rüzgârdır. Allah onlara zulmetmedi, fakat kendi kendilerine zulmediyorlar.” (Âli İmran 116-117)

Allah Celle Celâlehû önceki ayetlerde ehli kitaptan kâfir ve mümin olanları birbirinden ayırarak durumlarını izah etti. Kâfir olanların müminlere hep zarar getirmeye çalıştıklarını ama dünyada cezalarının hezimet, yenilgi ve zillet olacağını beyan etti. Şimdiki ayetlerde ise ahiretteki durumlarını anlatıyor. Dünyada kazandıkları mallar ve sahip oldukları çocuklarının Allah indinde kendilerine bir fayda sağlamayacağını ve kendilerini kurtaramayacaklarını açıklıyor. Son olarak da onların sonlarının cehennem olduğunu hem de orada ebediyen kalacaklarını bildiriyor.

Düşünmeyen insanlar veya kâfirler dünyadaki durumu ahiretteki duruma benzetmeye çalışırlar. Dünyada malları ve çocuklarının kendilerine yardımcı olduklarını görürler, mal ve parayla kendilerini koruyup cezadan kurtarırlar. Bir sıkıntıya veya hapse düşerlerse parayla kendilerini kurtarabilir veya zengin oldukları için kimse onlara dokunamaz sanırlar. Yine çocukları kendisine yardım etmek için koşarlar. Dünyada böyle bir durum vardır; mal ve evlat insana fayda sağlayabilir. Kâfirler ahirete pek inanmadıkları, Allah’ı ve onun azabının hakikatini kavrayamadıklarından dolayı işi alaya alarak şöyle derler: “Ahiret varsa; orada da güçlü ve varlıklı olacağız!” Kehf Suresi 34-36. ayetlerde bunun misali izah edildi. Şöyle ki; “Ben senden daha çok mala ve çocuğa sahibim. Bu benim bahçelerim hiç yok olmayacak. Kıyametin kopacağını da zannetmiyorum. Yine de böyle şey varsa ve Allah’ın huzuruna çıkacaksam dünyada elde ettiğimden daha fazla elde edeceğim...”

İşte kâfir insan böyle malıyla ve çocuklarıyla mağrur olup aldanır ve kibirlenir.  Her zaman böyledir.   İnsanların çoğu zengin oldukları zaman aldanırlar.

Kâfir olanlar bu dünyada neyi harcarlarsa boşuna! İyilik için harcarsalar da hiç değeri yoktur. Ahirette hiç sevapları yoktur. Zira imansız hiç bir iyiliğin karşılığı yoktur. İmanla beraber her salih amel ve harcama Allah’ın rızası için hem de Allah’ın emrinde gösterildiği şekilde olunca bunun sevabı vardır. Bu nedenle iyilik için bir amel yapmak veya harcamanın sevabını elde etmek için üç şart vardır: İman, sırf Allah için yapmak ve Allah’ın gösterdiği şekilde yapmaktır.  Kâfirlerin imanı yoktur, Allah için yapmazlar ve harcamazlar, Allah’ın gösterdiği şekilde de bunu yapmazlar.

Kâfirlerin harcadıklarının misali; kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerine isabet edip mahveden kavurucu bir rüzgârdır. Bu ayette hem kâfirlerin harcadıklarının nasıl boşa çıkacağını gösteriyor aynı anda da insanın ekinlerine böyle bir musibet olursa ekin sahiplerinin kendilerine zulmettiklerinden dolayı o musibet gelir. Yine Kalem Suresi’nde bahçe sahiplerinin misalini gösteriyor. Şöyle ki; “Miskinlerin gözlerinden uzak tutarak gizlice erken sabah saatlerinde mahsullerini toplamak için geceleyin anlaştılar. Onlar yattıktan sonra Allah o bahçeyi mahvetti. Sabah erken vakitte bahçelerine gidince onun mahvolduğunu gördüler. O anda kendilerinin zalim olduklarını daha doğrusu şaşkın ve azgın olduklarını kendi kendilerine itiraf etmeye başladılar.”  

Yine Allah Celle Celâlehû İbrahim Suresi 18. ayette kâfirlerin amellerini fırtınalı bir günde rüzgârın savurduğu küle benzetti. Kazandıklarından hiç bir şeyi elde edemezler. Buna göre kâfirlerin yaptıkları ameller iyi gözükse veya dünyada iyi olarak sayılırsa da Allah onu iyi amel saymaz ve sevap vermez. Çünkü iman olmayınca iyi ameller sahibine fayda getirmez. Nitekim kâfir kimseler Allah’a en büyük kötülüğü yapmaktadırlar. Kendi varlığını inkâr ederler veya O’na ortak kılarlar veyahut Kur’an başta olmak üzere indirdiği kitaplara veyahut meleklere inanmazlar. İmanın gerektirdiği şeyi inkâr ediyorlar. Bu sebeple Rablerine iyilik yapmayıp insanlara iyilik yaparlarsa ne fayda verir!

Allah Celle Celâlehû Nahl Suresi 97. ayette erkek veya kadın mümin ise salih amel yapması halinde dünyada hoş bir hayatla yaşatılacağını ve ahirette de amellerinin karşılığını vereceğini bildirmektedir. Bu ayette Allah Azze ve Celle amelin kabulü için imanı şart koştu. Bakara Suresi 272. ayette, Rum Suresi 38. ve 39. ayette İnsan Suresi 9. ayette, Leyl Suresi 19-21. ayetlerde kim Allah için iyilik yaparsa veya O’nun için harcarsa Allah indinde karşılığını göreceği beyan edilmektedir.

Haşr Suresi 7. ayette “Rasul neyi getirdiyse alın ve neden nehyederse onu terk edin” diye buyurmaktadır. Bunun manası iyilik Allah’ın emri olmadıkça sayılmaz. Birçok ayette Allah’ın hükmüne uymamız ve onu uygulamamız emrediliyor. Ameller Allah’ın emriyle ve Resulü’nün açıklamasıyla belirlenir. Ayetler hep onu gösteriyor. Nitekim Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem “kim bizim emrimize aykırı bir amel yaparsa ret edilir” (Buhari ve Müslim) buyurdu. 

Allah insanlara zulmetmez, haşa! Niye kendi kullarına zulmetsin? Oysa onları yaratan kendisidir, onlara muhtaç değildir, insanlar neyi yaparlarsa yapsınlar Allah’a zarar veremezler. Allah bundan münezzehtir. Allah yarattığı insan kâfir olursa veya bir kötülük yaparsa veyahut iş yaparken kendi emrine muhalefet ederse veyahut da kendi rızası için yapmazsa ona ceza verir. Bu durumda insan kendi kendine zulmetmiş olur. Böylece Allah insana zulmetmez ve zulmü de sevmez. İnsanlar için hayrı ister, onun dünyada ve ahirette mutlu olmasını ister. Fakat bu mutluluk Allah Subhanehû ve Teâlâ’nın rızasını kazanmakla gerçekleşir. 

 


Yorumlar

    Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yaz