Ahirette kâfirlerin
malları ve çocukları kendilerini kurtarmayacaktır.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ
عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُوْلَئِكَ
أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هِذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ
فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا
ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
“Kâfirlere
gelince; şüphesiz ki onların malları ve evlatları Allah indinde kendilerine hiç
bir fayda sağlamayacaktır. Onlar ise Cehennemin halkıdır. Orada ebediyen
kalacaklardır.
Bu dünya hayatında harcadıklarının
misali ise; kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerine isabet edip
mahveden kavurucu bir rüzgârdır. Allah onlara zulmetmedi, fakat kendi kendilerine
zulmediyorlar.” (Âli İmran 116-117)
Allah Celle Celâlehû önceki ayetlerde ehli
kitaptan kâfir ve mümin olanları birbirinden ayırarak durumlarını izah etti. Kâfir
olanların müminlere hep zarar getirmeye çalıştıklarını ama dünyada cezalarının
hezimet, yenilgi ve zillet olacağını beyan etti. Şimdiki ayetlerde ise ahiretteki
durumlarını anlatıyor. Dünyada kazandıkları mallar ve sahip oldukları
çocuklarının Allah indinde kendilerine bir fayda sağlamayacağını ve kendilerini
kurtaramayacaklarını açıklıyor. Son olarak da onların sonlarının cehennem
olduğunu hem de orada ebediyen kalacaklarını bildiriyor.
Düşünmeyen insanlar veya
kâfirler dünyadaki durumu ahiretteki duruma benzetmeye çalışırlar. Dünyada
malları ve çocuklarının kendilerine yardımcı olduklarını görürler, mal ve
parayla kendilerini koruyup cezadan kurtarırlar. Bir sıkıntıya veya hapse düşerlerse
parayla kendilerini kurtarabilir veya zengin oldukları için kimse onlara
dokunamaz sanırlar. Yine çocukları kendisine yardım etmek için koşarlar.
Dünyada böyle bir durum vardır; mal ve evlat insana fayda sağlayabilir. Kâfirler
ahirete pek inanmadıkları, Allah’ı ve onun azabının hakikatini
kavrayamadıklarından dolayı işi alaya alarak şöyle derler: “Ahiret varsa;
orada da güçlü ve varlıklı olacağız!” Kehf Suresi 34-36. ayetlerde bunun
misali izah edildi. Şöyle ki; “Ben senden daha çok mala ve çocuğa sahibim.
Bu benim bahçelerim hiç yok olmayacak. Kıyametin kopacağını da zannetmiyorum.
Yine de böyle şey varsa ve Allah’ın huzuruna çıkacaksam dünyada elde ettiğimden
daha fazla elde edeceğim...”
İşte kâfir insan böyle
malıyla ve çocuklarıyla mağrur olup aldanır ve kibirlenir. Her zaman böyledir. İnsanların çoğu zengin oldukları zaman aldanırlar.
Kâfir olanlar bu dünyada
neyi harcarlarsa boşuna! İyilik için harcarsalar da hiç değeri yoktur. Ahirette
hiç sevapları yoktur. Zira imansız hiç bir iyiliğin karşılığı yoktur. İmanla
beraber her salih amel ve harcama Allah’ın rızası için hem de Allah’ın emrinde
gösterildiği şekilde olunca bunun sevabı vardır. Bu nedenle iyilik için bir
amel yapmak veya harcamanın sevabını elde etmek için üç şart vardır: İman, sırf
Allah için yapmak ve Allah’ın gösterdiği şekilde yapmaktır. Kâfirlerin imanı yoktur, Allah için yapmazlar
ve harcamazlar, Allah’ın gösterdiği şekilde de bunu yapmazlar.
Kâfirlerin
harcadıklarının misali; kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerine isabet
edip mahveden kavurucu bir rüzgârdır. Bu ayette hem kâfirlerin harcadıklarının
nasıl boşa çıkacağını gösteriyor aynı anda da insanın ekinlerine böyle bir
musibet olursa ekin sahiplerinin kendilerine zulmettiklerinden dolayı o musibet
gelir. Yine Kalem Suresi’nde bahçe sahiplerinin misalini gösteriyor. Şöyle ki; “Miskinlerin gözlerinden uzak tutarak gizlice
erken sabah saatlerinde mahsullerini toplamak için geceleyin anlaştılar. Onlar
yattıktan sonra Allah o bahçeyi mahvetti. Sabah erken vakitte bahçelerine
gidince onun mahvolduğunu gördüler. O anda kendilerinin zalim olduklarını daha
doğrusu şaşkın ve azgın olduklarını kendi kendilerine itiraf etmeye başladılar.”
Yine Allah Celle Celâlehû İbrahim Suresi 18. ayette
kâfirlerin amellerini fırtınalı bir günde rüzgârın savurduğu küle benzetti.
Kazandıklarından hiç bir şeyi elde edemezler. Buna göre kâfirlerin yaptıkları
ameller iyi gözükse veya dünyada iyi olarak sayılırsa da Allah onu iyi amel
saymaz ve sevap vermez. Çünkü iman olmayınca iyi ameller sahibine fayda
getirmez. Nitekim kâfir kimseler Allah’a en büyük kötülüğü yapmaktadırlar. Kendi
varlığını inkâr ederler veya O’na ortak kılarlar veyahut Kur’an başta olmak
üzere indirdiği kitaplara veyahut meleklere inanmazlar. İmanın gerektirdiği
şeyi inkâr ediyorlar. Bu sebeple Rablerine iyilik yapmayıp insanlara iyilik yaparlarsa
ne fayda verir!
Allah Celle Celâlehû Nahl Suresi 97. ayette
erkek veya kadın mümin ise salih amel yapması halinde dünyada hoş bir hayatla
yaşatılacağını ve ahirette de amellerinin karşılığını vereceğini bildirmektedir.
Bu ayette Allah Azze ve Celle
amelin kabulü için imanı şart koştu. Bakara Suresi 272. ayette, Rum Suresi 38.
ve 39. ayette İnsan Suresi 9. ayette, Leyl Suresi 19-21. ayetlerde kim Allah
için iyilik yaparsa veya O’nun için harcarsa Allah indinde karşılığını göreceği
beyan edilmektedir.
Haşr Suresi 7. ayette “Rasul neyi getirdiyse alın ve neden nehyederse
onu terk edin” diye buyurmaktadır. Bunun manası iyilik Allah’ın emri
olmadıkça sayılmaz. Birçok ayette Allah’ın hükmüne uymamız ve onu uygulamamız
emrediliyor. Ameller Allah’ın emriyle ve Resulü’nün açıklamasıyla belirlenir.
Ayetler hep onu gösteriyor. Nitekim Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem “kim bizim emrimize aykırı bir
amel yaparsa ret edilir” (Buhari ve Müslim) buyurdu.
Allah insanlara
zulmetmez, haşa! Niye kendi kullarına zulmetsin? Oysa onları yaratan
kendisidir, onlara muhtaç değildir, insanlar neyi yaparlarsa yapsınlar Allah’a
zarar veremezler. Allah bundan münezzehtir. Allah yarattığı insan kâfir olursa
veya bir kötülük yaparsa veyahut iş yaparken kendi emrine muhalefet ederse
veyahut da kendi rızası için yapmazsa ona ceza verir. Bu durumda insan kendi
kendine zulmetmiş olur. Böylece Allah insana zulmetmez ve zulmü de sevmez.
İnsanlar için hayrı ister, onun dünyada ve ahirette mutlu olmasını ister. Fakat
bu mutluluk Allah Subhanehû
ve Teâlâ’nın
rızasını kazanmakla gerçekleşir.


Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış