ALİ İMRAN SURESİ 111. VE 112. AYETLERİN TEFSİRİ

Esad Mansur

Allah Celle Celâlehû daha önceki ayette Ehl-i kitabın çoğu kâfir olup imanı reddettiklerini gösterdikten sonra müminlere karşı tutumlarını şöyle göstermektedir:

 “Onlar (ehl-i kitap) size eziyetten başka zarar veremezler. Eğer sizinle savaşırlarsa arkalarını dönüp kaçarlar ve ondan sonra zafer görmezler.” (Ali İmran 111)

İşte; Allah Celle Celâlehû burada şu hakikate bizim dikkatimizi çekiyor: Ehl-i kitap savaşta müminlere karşı sebatlık gösteremeyip hemen kaçarlar, ondan sonra yenilgiye uğrarlar. Ancak savaş dışında müminlere eziyet getirmeye çalışırlar. Şöyle; müminlere her kötülükle dil uzatır, iftira atar ve menfi propaganda yaparlar. Bizimle, dinimizle ve peygamberimizle alay ederler. Bu nedenle; bu asırda Hz. Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem ile alay etmek ve bizi rahatsız etmek üzere karikatür resimleri çiziyorlar. Oysa bizimle savaşamazlar, müminlerden çok korkarlar. Nitekim tarih boyunca ehl-i kitap ve diğer kâfirler bizim karşımızda hep yenildiler. Ancak Müslümanlar belli hallerde zaaflık gösterdikleri için ehl-i kitap ve diğer kâfirler bize galip geldiler. Asrımızdaki gibi Müslümanların İslâm’la yönetilmedikleri ve yöneticilerinin kâfir devletlerle işbirliği yaptıklarından dolayı parçalanıp dağıldılar ve kâfirlere mağlup oldular.

Bu ayet şu mefhumu da içerir: Müslümanlar kendilerinden ehl-i kitabın ve sair kâfirlerin eziyetini defetmek ve bundan korunmak için hep savaşacak ve hiçbir zaman cihadı durduramayacaklar. Savaşı veya cihadı durdurdukları ve bıraktıkları anda kâfirler hemen müminlere eziyet vermeye ve saldırmaya başlarlar.

Bunu daha önce yaşadık. 1684’te Viyana Muhasarası’ndan sonra Müslümanların cihadı durdurmalarından dolayı kâfirler onlara saldırıp memleketlerini işgal etmeye başladılar. Bu nedenle cihad ve savaşla ilgili yüzlerce ayetler geçip bunun farziyetini pekiştirdi. Yine de Allah Celle Celâlehû Enfal suresi 60. ayette düşmanları korkutmak için gücümüz yettiği kadar kuvvet hazırlamamızı emretti. Haşr suresinde 13. ayette Yahudiler başta olmak üzere ehl-i kitap ve sair kâfirlerin Allah’tan değil müminlerden daha fazla korktuklarını beyan etmiştir. Bu nedenledir ki müminlerin her zaman cihadı sürdürmeleri gerekir. Yoksa düşmanlar onlardan korkmaz, her zaman onlara dil uzatır ve saldırırlar.

Cihadı gerçek manada yapabilmek için cihad işlerini üstlenecek İslâm Devleti’nin var olmasını gerektirir.

Savaş dışında kâfirler bize, dinimize ve peygamberimize eziyet vermeye çalıştıkları zaman hemen onlarla silahlı savaşa başvurursak onları korkuturuz ve de onlar ciddi tehdit görünce hemen çirkin fiillerinden vazgeçerler. Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem döneminde kendisiyle ve Müslümanlarla Yahudiler alay etmeye başlayınca hemen onlara savaşı açtı. Böylece onlar korkup boyun eğdiler. Hatta Yahudi lider Kaab bin el- Eşref Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e ve Müslümanların kadınlarına şiirle dokunmaya başlayınca onu öldürttü ve böylece bütün Yahudileri korkuttu. Fatih Muhammed İstanbul’u fethedip Ayasofya’yı camiye çevirince Vatikan’daki Hıristiyanların papazı Müslümanlara dil uzatıp tekrar Ayasofya’nın kiliseye çevirmesini isteyince Fatih ona şöyle yazdı: “Ayasofya’nın bir mabet haline getirerek (onu bir camiye çevirerek) onu şereflendirdim. Susmazsan Roma’ya gelip onu fethedeceğim ve Vatikan kilisesini atlarım için bir ahıra çevireceğim.’’ Papa bunu duyunca korkup ağzını kapattı. Ancak Fatih vefat edince sevinç günü olarak ilan edip kâfir Hıristiyan milletinin üç gün boyunca bayram yapmalarını emretti. Nitekim Fatih sözünü yerine getiren büyük bir lider idi. Şöyle demişti: “Bu sene hacca gideceğim ve gelecek senede Roma’ya doğru gideceğim.” Fakat hacca giderken vefat edip Allah’ın yanına intikal etti. İslâm Devleti 1890’da en zayıf zamanında bile bir Fransız tiyatro yazarı Müslümanlara zarar vermek üzere Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’le alay edici bir tiyatro sahnesi çevireceğini ilan edince Müslümanların Halifesi 2. Abdulhamid Fransa’yı tehdit etti. Fransa korkup bu tiyatroyu yasakladı. Keza aynı kişi İngiltere’ye gidip orada bunu çevirmek istediği zaman Halife İngiltere’yi de tehdit etti. İngiltere korktu ve bunun çevrilmesine müsaade etmedi. Oysa bugün Hilâfet Devleti ve Müslümanların Halifesi bulunmadığı için Yahudiler, Hıristiyanlar ve sair kâfirler Müslümanlara eziyet vermeye çalışıyorlar. Aynı anda silahla Müslümanlarla savaşıp memleketlerini işgal ediyor, eziyor, servetlerini çalıyor ve fakir halde bırakıyorlar.

Ehl-i kitaptan olan Yahudilerin zillete uğramalarının nedenleri:

 “Nerede olurlarsa olsunlar kendilerine zillet damgası vurulmuştur. Ancak Allah’ın ahdi ve insanların ahdine sığınmışlarsa korunurlar. Allah’ın azabına uğradılar ve üzerlerine miskinlik damgası da vuruldu. Çünkü Allah’ın ayetlerini inkâr ediyorlar ve haksız yere peygamberleri öldürüyorlar. Yine de Allah’a isyan ediyor ve O’nun sınırlarını aşıyorlardı.” (Ali İmran 112)

Özellikle Yahudiler Allah’ın ayetlerini inkâr ettikleri, haksızca nebiler veya peygamberleri öldürdükleri, Allah’a isyan ettikleri O’nun helal ve haram olarak çizdiği sınırlarını aştıkları için zillete uğradılar, miskinlik damgası kendilerine vuruldu ve Allah’ın gazabına uğradılar. İşte bu kendileri için dünyada bir ceza ve azaptır. Kendilerine birçok nebi geldi, onları öldürdüler. Bir nebi kendi heva ve heveslerine ters düştüğünde ya da onları Allah’ın emrine getirmeye çalışınca onu öldürürlerdi. Maide suresinde 70. ayette buna işaret edildi:

“İsrailoğullarından söz aldık ve onlara Rasulleri gönderdik, bir Rasul nefislerinin sevdiğine ters olan Allah’tan bir takım emirlerle geldikçe ya onu yalanlarlar ya da onu öldürürler.” 

Bu şekilde Allah’ın ayetlerini inkâr ettiler, peygamber ve Rasulleri öldürdüler. Böylece Allah’a isyan ettiler ve Allah’ın sınırı olan helal ve haramı aştılar. En son Hz. Zekeriya ve oğlu Hz. Yahya; bu iki peygamberi öldürdüler. Aynı dönemde Rasul olarak gönderilen Hz. İsa’yı Romalılara öldürteceklerdi. Allah O’nu kurtardı ve O’ndan sonra Romalıları onlara musallat kıldı ve böylece Yahudiler yeryüzünde dağılıp 2000 seneye kadar sürgünde kaldılar ve zillet ve miskinlik içerisinde yaşadılar. Bu süre boyunca hep böyle yaşadılar. Nerede bulunmuşsalar oradaki halk onları eziyor ve zelilleştiriyordu. Bu da onlara Allah’ın cezası idi. Onlardan dört grup Medine ve etrafında yaşıyordu. Hz. Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem oraya gelince O’nu öldürmeye teşebbüs ettiler. O’nu, devletini ve Müslümanları ortadan kaldırmak için Hendek Savaşı’nda müşrik Araplarla işbirliği yapıp Medine’yi kuşattılar. Fakat Allah’ın yardımıyla yenildiler, Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem ceza olarak bir kısmını öldürdü ve bir kısmını Arap Yarımadası’ndan sürgün etti. Oysa daha önce Allah’ın, Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in ve Müslümanların ahdine binaen emniyet içerisinde yaşıyorlardı. Fakat bu ahdi bozup Rasulullah’a, Müslümanlara ve dinlerine saldırmaya, ırzlarına dokunmaya ve diğer insanları Müslümanlara karşı kışkırtmaya başladılar. Endülüs’te veya İspanya’da Müslümanların emniyeti altında yaşıyorlardı ve çok rahat idiler. Orada Müslümanlar yenilince Avrupalılar Yahudileri ezmeye başladı. Bu sefer Yahudilerden bir kısım Osmanlı Devleti’ne sığındılar. Böylece Allah’ın emrine göre Müslümanlar onlara ahit verdiler ve bu şekilde onlar İslâm Devleti’nin emniyeti altında güzel hayat geçirdiler. Fakat İslâm Devleti zaafa uğrayınca hainlik yapıp bu devleti yıkmak için alttan çalışmaya başladılar. Böylece batılılarla işbirliği yapıp İslâm’ı ve İslâm Devleti’ni yıkmak amacıyla demokratik ve laik fikirleri yaydılar, İttihat ve Terakki gibi teşkilatları kurdular, Halife 2. Abdülhamid’i devirmek için diğer subayları örgütleyip kışkırttılar. Onlar dönme Yahudiler olarak tanındılar. Müslüman olarak gözüküyorlar, fakat laiklik ve demokrasi gibi küfür fikirlerini benimseyip yayıyorlardı. Batılıların ve özellikle de İngilizlerle tam bir işbirliği halindeydiler. Ondan sonra Hilâfet’i yıktılar ve akabinde yerine İslâm nizamını devletten uzaklaştıran laik demokratik Cumhuriyeti kurdular. İngilizlerin yardımı ve sair Batı devletlerinin yardımıyla Filistin’i gasp edip orada Yahudi devleti kurdular.

Bu nedenle Allah Celle Celâlehû Maide suresinde 51. ayette Müminleri uyararak Yahudi ve Hıristiyanların birbirlerinin dostu olduklarını gösterip onları dost edinmekten sakındırdı. Eğer sakınmazlarsa onlardan bir parça olup böylece zalim olurlar.

“Ey iman edenler! Yahudileri ve Hıristiyanları dost edinmeyin.  Onlar birbirinin dostlarıdır. Ve sizden kim onları dost edinirse artık o, mutlaka onlardandır. Muhakkak ki Allah, zalimler kavmini hidayete erdirmez.”

Nitekim Yahudiler ve Hıristiyanlar Allah’ın ahdini hep bozdular. Maide suresinde 13. ve 14. ayette bunu gösterdi. Yine de müminlere verdikleri ahdi fırsat buldukça bozuyorlar. Nitekim yukarıda gösterdiğimiz gibi Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e verdikleri bütün ahitleri bozdular. Bugün ise Filistin’de onlarla anlaşma yapan, Filistin halkını temsil etmeye çalışan, İslâmî olmayan otoriteye verdikleri sözleri hep bozdular. Oysa bu otorite İslâmî değildir. Buna rağmen Yahudi varlığı verdiği söze değer vermeden hem bu otoriteyi hem oradaki Müslümanları eziyor, zillete uğratıyor, arazilerine el koyuyor ve evlatlarını ya öldürüyor ya da hapse atıyor. 

10 asırdan fazla bir süre İslâm Devleti’nin dünyada birinci büyük devlet olduğu dönemde Yahudiler ve Hıristiyanlar Müslümanlara mahkûm olup boyun eğdiler ve cizye verdiler. Böylece bunlar zillete uğradılar.

Allah Celle Celâlehû Yahudiler ve Hıristiyanları verdikleri ahdi bozdukları, isyan ettikleri, ayetlerini inkâr ettikleri, Allah’ın helal ve haram sınırlarını aştıklarından dolayı onları zillete uğrattı ve miskinlik durumuna düşürdü.  Allah bunu bize gösterirken bizi uyarıyor. “Onlar gibi olmayın ve yaptıkları gibi yapmayın yoksa onların düştükleri duruma düşersiniz” diye uyarıyor.

İşte Müslümanlar bir devlet şeklinde İslâm’ı uygulamaktan vazgeçince, laik demokratik cumhuriyet sistemine boyun eğince Allah’a isyan etmiş, O’nun sınırlarını aşmış ve sanki O’nun ayetlerini inkâr etmiş ve O’nun Rasulünü çok kızdırmış oldular. Kıyamet Günü’nde Rasulullah, Osmanlıların sonuna kadar devam eden kendi temiz elleriyle kurduğu İslâm Devleti’nin yıkılışını seyredip bir şey yapmayan veya onu tekrar kurmaya çalışmayan Müslümanlara çok kızacaktır. Nitekim Allah’ın gazabına uğradılar ve bu nedenle Hilâfet yıkıldıktan sonra Müslümanlar zelil oldular. Kâfirler onlara her taraftan saldırıyor ve onları alçaltıyor. Nitekim Bakara suresinde 85. ayette Kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkâr edenlerin cezasını veriyor; dünyada rezillik ve alçaklık ve ahirette şiddetli azaba uğramak.

“Bu kitabın bir kısmına iman edip bir kısmını inkar mı ediyorsunuz? Artık sizden böyle yapanların cezası, dünya hayatında ancak rezilliktir. Kıyâmet gününde ise onlar azabın en şiddetlisine maruz bırakılır”

İşte bunlar laikliğe ve demokrasiye inanan veya boyun eğenlerin ta kendileridir. “Akaid, ibadet ve ahlakla ilgili ayetleri kabul ederiz veya uygularız, fakat devlet, yönetim, öğrenim, ekonomi, siyaset, cihad, yargı ve cezalarla ilgili ayetleri kabul etmeyiz veya uygulamayız” derler. Çünkü zamanı değildir veya artık bunlar bu asır için geçerli değil veya bunların uygulanması mümkün değildir gibi inkâr edici sözleri sarf ederler. Allah’ın dini olan İslâm’ı hâkim kılıp bunun devletini kurunca Müslümanlar bu zilletten ve miskinlikten kurtulurlar.


Yorumlar

    Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yaz