Allah Celle Celâlehû daha önceki ayette Ehl-i
kitabın çoğu kâfir olup imanı reddettiklerini gösterdikten sonra müminlere karşı
tutumlarını şöyle göstermektedir:
“Onlar (ehl-i kitap)
size eziyetten başka zarar veremezler. Eğer sizinle savaşırlarsa arkalarını dönüp
kaçarlar ve ondan sonra zafer görmezler.” (Ali İmran 111)
İşte; Allah Celle Celâlehû burada şu hakikate bizim
dikkatimizi çekiyor: Ehl-i kitap savaşta müminlere karşı sebatlık gösteremeyip
hemen kaçarlar, ondan sonra yenilgiye uğrarlar. Ancak savaş dışında müminlere
eziyet getirmeye çalışırlar. Şöyle; müminlere her kötülükle dil uzatır, iftira
atar ve menfi propaganda yaparlar. Bizimle, dinimizle ve peygamberimizle alay
ederler. Bu nedenle; bu asırda Hz. Muhammed SallAllahu
Aleyhi ve Sellem ile alay etmek ve bizi rahatsız etmek üzere karikatür
resimleri çiziyorlar. Oysa bizimle savaşamazlar, müminlerden çok korkarlar.
Nitekim tarih boyunca ehl-i kitap ve diğer kâfirler bizim karşımızda hep
yenildiler. Ancak Müslümanlar belli hallerde zaaflık gösterdikleri için ehl-i
kitap ve diğer kâfirler bize galip geldiler. Asrımızdaki gibi Müslümanların İslâm’la
yönetilmedikleri ve yöneticilerinin kâfir devletlerle işbirliği yaptıklarından
dolayı parçalanıp dağıldılar ve kâfirlere mağlup oldular.
Bu ayet şu mefhumu da
içerir: Müslümanlar kendilerinden ehl-i kitabın ve sair kâfirlerin eziyetini
defetmek ve bundan korunmak için hep savaşacak ve hiçbir zaman cihadı durduramayacaklar.
Savaşı veya cihadı durdurdukları ve bıraktıkları anda kâfirler hemen müminlere
eziyet vermeye ve saldırmaya başlarlar.
Bunu daha önce yaşadık.
1684’te Viyana Muhasarası’ndan sonra Müslümanların cihadı durdurmalarından
dolayı kâfirler onlara saldırıp memleketlerini işgal etmeye başladılar. Bu
nedenle cihad ve savaşla ilgili yüzlerce ayetler geçip bunun farziyetini
pekiştirdi. Yine de Allah Celle Celâlehû
Enfal suresi 60. ayette düşmanları korkutmak için gücümüz yettiği kadar kuvvet
hazırlamamızı emretti. Haşr suresinde 13. ayette Yahudiler başta olmak üzere ehl-i
kitap ve sair kâfirlerin Allah’tan değil müminlerden daha fazla korktuklarını
beyan etmiştir. Bu nedenledir ki müminlerin her zaman cihadı sürdürmeleri
gerekir. Yoksa düşmanlar onlardan korkmaz, her zaman onlara dil uzatır ve
saldırırlar.
Cihadı gerçek manada
yapabilmek için cihad işlerini üstlenecek İslâm Devleti’nin var olmasını gerektirir.
Savaş dışında kâfirler
bize, dinimize ve peygamberimize eziyet vermeye çalıştıkları zaman hemen
onlarla silahlı savaşa başvurursak onları korkuturuz ve de onlar ciddi tehdit
görünce hemen çirkin fiillerinden vazgeçerler. Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem döneminde kendisiyle ve Müslümanlarla Yahudiler
alay etmeye başlayınca hemen onlara savaşı açtı. Böylece onlar korkup boyun
eğdiler. Hatta Yahudi lider Kaab bin el- Eşref Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e ve Müslümanların kadınlarına şiirle
dokunmaya başlayınca onu öldürttü ve böylece bütün Yahudileri korkuttu. Fatih Muhammed
İstanbul’u fethedip Ayasofya’yı camiye çevirince Vatikan’daki Hıristiyanların
papazı Müslümanlara dil uzatıp tekrar Ayasofya’nın kiliseye çevirmesini
isteyince Fatih ona şöyle yazdı: “Ayasofya’nın
bir mabet haline getirerek (onu bir camiye çevirerek) onu şereflendirdim.
Susmazsan Roma’ya gelip onu fethedeceğim ve Vatikan kilisesini atlarım için bir
ahıra çevireceğim.’’ Papa bunu duyunca korkup ağzını kapattı. Ancak Fatih
vefat edince sevinç günü olarak ilan edip kâfir Hıristiyan milletinin üç gün
boyunca bayram yapmalarını emretti. Nitekim Fatih sözünü yerine getiren büyük
bir lider idi. Şöyle demişti: “Bu sene
hacca gideceğim ve gelecek senede Roma’ya doğru gideceğim.” Fakat hacca
giderken vefat edip Allah’ın yanına intikal etti. İslâm Devleti 1890’da en
zayıf zamanında bile bir Fransız tiyatro yazarı Müslümanlara zarar vermek üzere
Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’le
alay edici bir tiyatro sahnesi çevireceğini ilan edince Müslümanların Halifesi
2. Abdulhamid Fransa’yı tehdit etti. Fransa korkup bu tiyatroyu yasakladı. Keza
aynı kişi İngiltere’ye gidip orada bunu çevirmek istediği zaman Halife
İngiltere’yi de tehdit etti. İngiltere korktu ve bunun çevrilmesine müsaade
etmedi. Oysa bugün Hilâfet Devleti ve Müslümanların Halifesi bulunmadığı için Yahudiler,
Hıristiyanlar ve sair kâfirler Müslümanlara eziyet vermeye çalışıyorlar. Aynı
anda silahla Müslümanlarla savaşıp memleketlerini işgal ediyor, eziyor,
servetlerini çalıyor ve fakir halde bırakıyorlar.
Ehl-i kitaptan olan Yahudilerin zillete uğramalarının
nedenleri:
“Nerede olurlarsa olsunlar kendilerine zillet damgası
vurulmuştur. Ancak Allah’ın ahdi ve insanların ahdine sığınmışlarsa korunurlar.
Allah’ın azabına uğradılar ve üzerlerine miskinlik damgası da vuruldu. Çünkü
Allah’ın ayetlerini inkâr ediyorlar ve haksız yere peygamberleri öldürüyorlar.
Yine de Allah’a isyan ediyor ve O’nun sınırlarını aşıyorlardı.” (Ali İmran 112)
Özellikle Yahudiler
Allah’ın ayetlerini inkâr ettikleri, haksızca nebiler veya peygamberleri öldürdükleri,
Allah’a isyan ettikleri O’nun helal ve haram olarak çizdiği sınırlarını
aştıkları için zillete uğradılar, miskinlik damgası kendilerine vuruldu ve
Allah’ın gazabına uğradılar. İşte bu kendileri için dünyada bir ceza ve
azaptır. Kendilerine birçok nebi geldi, onları öldürdüler. Bir nebi kendi heva
ve heveslerine ters düştüğünde ya da onları Allah’ın emrine getirmeye çalışınca
onu öldürürlerdi. Maide suresinde 70. ayette buna işaret edildi:
“İsrailoğullarından söz aldık ve onlara Rasulleri gönderdik,
bir Rasul nefislerinin sevdiğine ters olan Allah’tan bir takım emirlerle
geldikçe ya onu yalanlarlar ya da onu öldürürler.”
Bu şekilde Allah’ın
ayetlerini inkâr ettiler, peygamber ve Rasulleri öldürdüler. Böylece Allah’a isyan
ettiler ve Allah’ın sınırı olan helal ve haramı aştılar. En son Hz. Zekeriya ve
oğlu Hz. Yahya; bu iki peygamberi öldürdüler. Aynı dönemde Rasul olarak
gönderilen Hz. İsa’yı Romalılara öldürteceklerdi. Allah O’nu kurtardı ve O’ndan
sonra Romalıları onlara musallat kıldı ve böylece Yahudiler yeryüzünde dağılıp
2000 seneye kadar sürgünde kaldılar ve zillet ve miskinlik içerisinde
yaşadılar. Bu süre boyunca hep böyle yaşadılar. Nerede bulunmuşsalar oradaki
halk onları eziyor ve zelilleştiriyordu. Bu da onlara Allah’ın cezası idi.
Onlardan dört grup Medine ve etrafında yaşıyordu. Hz. Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem oraya
gelince O’nu öldürmeye teşebbüs ettiler. O’nu, devletini ve Müslümanları
ortadan kaldırmak için Hendek Savaşı’nda müşrik Araplarla işbirliği yapıp
Medine’yi kuşattılar. Fakat Allah’ın yardımıyla yenildiler, Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem ceza olarak
bir kısmını öldürdü ve bir kısmını Arap Yarımadası’ndan sürgün etti. Oysa daha
önce Allah’ın, Rasulullah SallAllahu
Aleyhi ve Sellem’in ve Müslümanların ahdine binaen emniyet içerisinde
yaşıyorlardı. Fakat bu ahdi bozup Rasulullah’a, Müslümanlara ve dinlerine
saldırmaya, ırzlarına dokunmaya ve diğer insanları Müslümanlara karşı
kışkırtmaya başladılar. Endülüs’te veya İspanya’da Müslümanların emniyeti
altında yaşıyorlardı ve çok rahat idiler. Orada Müslümanlar yenilince
Avrupalılar Yahudileri ezmeye başladı. Bu sefer Yahudilerden bir kısım Osmanlı Devleti’ne
sığındılar. Böylece Allah’ın emrine göre Müslümanlar onlara ahit verdiler ve bu
şekilde onlar İslâm Devleti’nin emniyeti altında güzel hayat geçirdiler. Fakat İslâm
Devleti zaafa uğrayınca hainlik yapıp bu devleti yıkmak için alttan çalışmaya
başladılar. Böylece batılılarla işbirliği yapıp İslâm’ı ve İslâm Devleti’ni
yıkmak amacıyla demokratik ve laik fikirleri yaydılar, İttihat ve Terakki gibi
teşkilatları kurdular, Halife 2. Abdülhamid’i devirmek için diğer subayları
örgütleyip kışkırttılar. Onlar dönme Yahudiler olarak tanındılar. Müslüman olarak
gözüküyorlar, fakat laiklik ve demokrasi gibi küfür fikirlerini benimseyip
yayıyorlardı. Batılıların ve özellikle de İngilizlerle tam bir işbirliği
halindeydiler. Ondan sonra Hilâfet’i yıktılar ve akabinde yerine İslâm nizamını
devletten uzaklaştıran laik demokratik Cumhuriyeti kurdular. İngilizlerin yardımı
ve sair Batı devletlerinin yardımıyla Filistin’i gasp edip orada Yahudi devleti
kurdular.
Bu nedenle Allah Celle Celâlehû Maide suresinde 51. ayette
Müminleri uyararak Yahudi ve Hıristiyanların birbirlerinin dostu olduklarını
gösterip onları dost edinmekten sakındırdı. Eğer sakınmazlarsa onlardan bir
parça olup böylece zalim olurlar.
“Ey iman edenler! Yahudileri ve Hıristiyanları dost
edinmeyin. Onlar birbirinin dostlarıdır. Ve sizden kim onları dost
edinirse artık o, mutlaka onlardandır. Muhakkak ki Allah, zalimler kavmini
hidayete erdirmez.”
Nitekim Yahudiler ve Hıristiyanlar
Allah’ın ahdini hep bozdular. Maide suresinde 13. ve 14. ayette bunu gösterdi.
Yine de müminlere verdikleri ahdi fırsat buldukça bozuyorlar. Nitekim yukarıda
gösterdiğimiz gibi Rasulullah SallAllahu
Aleyhi ve Sellem’e verdikleri bütün ahitleri bozdular. Bugün ise
Filistin’de onlarla anlaşma yapan, Filistin halkını temsil etmeye çalışan, İslâmî
olmayan otoriteye verdikleri sözleri hep bozdular. Oysa bu otorite İslâmî
değildir. Buna rağmen Yahudi varlığı verdiği söze değer vermeden hem bu
otoriteyi hem oradaki Müslümanları eziyor, zillete uğratıyor, arazilerine el koyuyor
ve evlatlarını ya öldürüyor ya da hapse atıyor.
10 asırdan fazla bir
süre İslâm Devleti’nin dünyada birinci büyük devlet olduğu dönemde Yahudiler ve
Hıristiyanlar Müslümanlara mahkûm olup boyun eğdiler ve cizye verdiler. Böylece
bunlar zillete uğradılar.
Allah Celle Celâlehû Yahudiler ve Hıristiyanları
verdikleri ahdi bozdukları, isyan ettikleri, ayetlerini inkâr ettikleri,
Allah’ın helal ve haram sınırlarını aştıklarından dolayı onları zillete uğrattı
ve miskinlik durumuna düşürdü. Allah
bunu bize gösterirken bizi uyarıyor. “Onlar
gibi olmayın ve yaptıkları gibi yapmayın yoksa onların düştükleri duruma
düşersiniz” diye uyarıyor.
İşte Müslümanlar bir
devlet şeklinde İslâm’ı uygulamaktan vazgeçince, laik demokratik cumhuriyet sistemine
boyun eğince Allah’a isyan etmiş, O’nun sınırlarını aşmış ve sanki O’nun
ayetlerini inkâr etmiş ve O’nun Rasulünü çok kızdırmış oldular. Kıyamet Günü’nde
Rasulullah, Osmanlıların sonuna kadar devam eden kendi temiz elleriyle kurduğu İslâm
Devleti’nin yıkılışını seyredip bir şey yapmayan veya onu tekrar kurmaya
çalışmayan Müslümanlara çok kızacaktır. Nitekim Allah’ın gazabına uğradılar ve
bu nedenle Hilâfet yıkıldıktan sonra Müslümanlar zelil oldular. Kâfirler onlara
her taraftan saldırıyor ve onları alçaltıyor. Nitekim Bakara suresinde 85.
ayette Kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkâr
edenlerin cezasını veriyor; dünyada rezillik ve alçaklık ve ahirette şiddetli
azaba uğramak.
“Bu kitabın bir kısmına iman edip bir kısmını inkar mı
ediyorsunuz? Artık sizden böyle yapanların cezası, dünya hayatında ancak
rezilliktir. Kıyâmet gününde ise onlar azabın en şiddetlisine maruz bırakılır”
İşte bunlar laikliğe ve demokrasiye inanan veya boyun eğenlerin ta kendileridir. “Akaid, ibadet ve ahlakla ilgili ayetleri kabul ederiz veya uygularız, fakat devlet, yönetim, öğrenim, ekonomi, siyaset, cihad, yargı ve cezalarla ilgili ayetleri kabul etmeyiz veya uygulamayız” derler. Çünkü zamanı değildir veya artık bunlar bu asır için geçerli değil veya bunların uygulanması mümkün değildir gibi inkâr edici sözleri sarf ederler. Allah’ın dini olan İslâm’ı hâkim kılıp bunun devletini kurunca Müslümanlar bu zilletten ve miskinlikten kurtulurlar.


Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış