Lebbeyk
Allahümme Lebbeyk
Lebbeyke
Lâ Şerîke Leke Lebbeyk
İnnel
Hamde ve’n Ni'mete
Leke
vel Mülk Lâ Şerîke Lek
Geçtiğimiz
ay Rabbimizin ikramı sayesinde ailemle beraber Rasulullah’ın doğup büyüdüğü ve
risaletini cihana devlet eliyle taşıdığı ve vefat ettiği mübarek beldeyi
ziyaret ettik.
Sizlere
inşAllah bu makalemde oranın manevî atmosferinden bahsederek sizleri 1400 sene
öncesine yani vahyin geldiği ilk anlara götürmek istiyorum. Vahyi
anlayabilmenin ve hacdan ve umreden gerçek manada tat alabilmenin nasıl mümkün
olacağını örneklerle ele alacağım. Bir de bugünkü Suudi Arabistan rejiminin
despot yapısını ve Suudi Arabistan halkının durumunu sizlere aktaracağım.
Kâbe’ye
ilk girişte, insanın yıllardır namaz kılarak yüzünü döndüğü yeri karşısında
görmesi insana birçok tarihi olayı hatırlatıyor. Tabii bu olaylar herkesin
zihninde farklı çağrışımlar uyandırıyor. Bazıları oradan dönerken gerçekten o mübarek
toprakları, Rasulullulah’ı anlayarak dönmüştür. Bazıları da sanki turistik bir
geziye çıkmış ve tatil yaparak dönen bir insan profiline girmiştir.
Öncelikle
şunu bilmeliyiz ki Kâbe’yi ve mescidi Nebevi’yi ziyaret etmek demek oranın
şekline bakıp da dönüşte onları anlatmak demek değildir. Kâbe’nin ihtişamına
aldanmak, Medine’deki yüksek otellerin –dış görüntüsü- güzelliğine hayran
kalmak vb. hususları göz önünde bulundurarak gitmek de orayı ziyaret etmek
demek değildir. Böyle düşünenler 1400 sene öncesini anlayamadıkları gibi o
dönemi de yaşayamazlar. Yine o mübarek mekânları hurma, esans, tespih, yüzük,
zemzem suyu vb. hediyelerin alındığı bir alışveriş merkezi olarak görenler de
1400 sene öncesini tefekkür edemezler.
Bir
Müslüman; Kâbe’yi gördüğünde Abdullah ibni Mesud’un, müşriklerin yüzüne karşı
Rahman suresini okuduğunu hatırlamıyorsa ne tat alabilir ki o mübarek
topraklardan?
Mekke’yi
gördüğünde Hz. Hamza’nın Ebu Cehil’i dövüp Rasulullah’a sahip çıktığını
hatırlamıyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Kâbe’nin
karşısında ibadet edince artık karşıya yani doğrudan Kâbe’ye bakıyor olduğunu
hissedemiyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Kâbe’nin
karşısına geçince Darun Nedve’yi hatırlayıp, onun bugünkü parlamenter
sistemlere benzediğini ve Rasulullah’ın orayı bu cahili sistemlerden
temizlediğini hissedemiyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Kâbe’nin
karşısına geçince وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ “De ki hak geldi batıl zail oldu” ayeti hemen zihninde
canlanmıyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Mekke’nin
sokaklarında gezerken aklına İslâm yolunda canını feda eden Yasir ailesi
gelmiyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Mekke’nin
kavurucu sıcağında dolaşırken Bilal-i Habeş’in “Ehad! Ehad!” diye bağırdığını
duyamıyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Mekke’de
bulunduğu süre zarfında hicran yürekli Ammar’ı düşünmüyorsa ne tat alabilir ki
o mübarek topraklardan?
Mekke’de
bulunduğu süre boyunca, “La İlahe İllallah” dediği için bayılıncaya kadar
dövülen Ebu Zer gibi Rasulullah’ın davasını taşımak için kendisine söz
vermiyorsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Mekke
sokaklarında gezerken Musab’ı, Ebu Bekir’i, Sad bin Ebi Vakkas’ı ve diğer
sahabeleri hatırlamıyorsa nasıl anlasın ki o mübarek yerlerin önemini?
Nur
dağına gidince vahyin kokusunu almadan sadece Hira mağarasının içine girip
ağlamakla 1400 sene öncesini anlayabilir mi?
Rasulullah’ın
İslâmî bir devlet kurmak için sürekli nusret arayışına girdiğini Mekke’de
kaldığı süre içerisinde hissedemiyorsa ne tat alabilir ki hacdan veya umreden.
Taif’e
gittiği zaman Rasulullah’ın davet yolunda çektiklerini hatırlamıyorsa ne tat
alabilir ki o mübarek topraklardan?
Mekke’ye
gidince birinci ve ikinci Akabe biatinin, İslâmî devlet kurmak için yapılan bir
sözleşme olduğunu hâlâ anlayamamışsa ne tat alabilir ki o mübarek topraklardan?
Sevr
dağına gidince kutlu hicret yolculuğunu anlamadan sadece Rasulullah ile
Ebubekir’in kaldığı yeri görüp ağlamakla kişi 1400 sene öncesini anlayabilir
mi?
Mekke’de
kaldığı süre boyunca 1400 sene önce yaşanmış diğer vakıaları zihninde
canlandırmıyorsa nasıl anlayabilir ki Rasulullah’ı ve Ashabını?
Mekke’den
ayrılıp Medine’ye giderken, o mübarek şehirden ayrılırken Rasulullah’ın dediği
gibi “Vallahi, sen, Allah'ın
yarattığı yerlerin en hayırlısı, Allah katında en sevgili olanısın! Bana senden
daha sevgili, daha güzel yurt yoktur! Çıkarılmaya zorlanmamış olsaydım, senden
asla ayrılmaz, senden başka yerde yurt yuva tutmazdım” diye içinden
geçirerek aynı acıyı yüreğinde taşımıyorsa Rasulullah’ı nasıl anlayabilir ki?
Mekke’den
ayrılıp Medine’ye giderken Ebu Bekir’in İslâm yolunda verdiği sadakati,
dostluğu kendi hayatında da gösteremiyorsa, davasına ve diğer kardeşlerine
karşı da sadık değilse, Ebu Bekir’den bahsetmesi ona hiçbir şey kazandırmaz.
Medine’ye
doğru yol alırken müşriklerin kendisini yakalaması sonucu Suheyb er-Rumi’nin “Size,
bütün servetimin yerini gösterir, onu size bırakırsam gitmeme müsaade eder
misiniz?” teklifine karşılık serbest bırakılmasını ve O’nun bu davranışını Rasulullah’a
olan sevgi ve hicretin ne kadar büyük bir mükâfat olduğunun göstergesi olarak
anlayamıyorsa ne tat alabilir ki Medine yolculuğundan?
Medine’ye
girerken şu mısralar kulağında yankılanmıyorsa:
“Veda
yokuşundan doğdu dolunay bize…
Allah’a
davetinden şükretmek gerekir mes’ud hâlimize
Ey
bize gönderilen Yüce Peygamber,
Sen,
itaat etmemiz gereken bir emirle geldin bize!..”
Ve
Rasulullah’a itaat edeceklerini belirten bu insanların O’na gösterdiği sadakati
göstermiyorsa Rasulullah’ın Medine’ye girişini nasıl anlayabilir ki?
Medine’de
Muhacir ile Ensar arasında kurulan kardeşliğin aynısı bizlerin de arasında
oluşmuyorsa o mübarek toprakları ziyaret etmenin ne anlamı kalır ki?
Hâlâ
mümin kardeşlerimize karşı kalbimizde kin, öfke, kıskançlık varsa ne tat almış
olabiliriz ki Medine topraklarında?
Hâlâ
kardeşlerimizin gıybetini yapıyorsak, onları çekiştiriyorsak kardeşlik hukukunu
nasıl anlamış olabiliriz ki?
O
mübarek topraklarda bulunduğumuz süre zarfında Müslümanların derdi ile
dertlenmiyorsak ve onların düşmanlarımız tarafından öldürülmesine göz
yumuyorsak nasıl Rasulullah’ın kabrine gidip de ona selam verebiliriz? Hangi
yüzle bunu yapabiliriz? Hâlâ bacılarımıza karşı kâfirler her türlü zulmü
uygularken bizler buna karşı ses etmiyorsak Kaynuka Yahudilerine karşı Rasulullah’ın
gösterdiği tavrı anlayabilir miyiz?
Allah
Rasulü’nün savaş hazırlığı için yolladığı seriyyeleri İslâm tarihinde
okuduğumuz halde İslâm’da talep cihadı
yoktur savunma cihadı vardır diyorsak okuduklarımızın ve gördüklerimizin ne
anlamı olabilir ki?
Bedir’i,
Uhud’u, Hendek’i, Mute’yi, Tebük’ü vb. İslâm’ın âleme taşınması için gerekli
olan hazırlıklar olarak değil de tarihte yapılmış sıradan savaşlar olarak
görürsek bu savaşların gerçek mahiyetini anlamış olur muyuz? Tabii ki de hayır.
Bu
örnekleri çoğaltmak mümkün. Saydığımız bütün örnekler bizim bu mübarek topraklarda
yaşananları hakkıyla anlayıp anlamadığımızı bizlere gösterir. Fakat sadece
anlamak da yetmez. Bunları anladıktan, öğrendikten sonra hayatımıza uygulayıp
uygulamadığımız, bunları idrak edip etmediğimizi bizlere gösterir.
Orada
gördüğümüz güzel olaylardan birisi ruhi yönden Müslümanların birleşmesiydi. Bu mübarek
topraklara Türkiye’den, Endonezya’dan, İran’dan, Özbekistan’dan, Kuveyt’ten,
Pakistan’dan, Hindistan’dan, Bangladeş’ten, Azerbaycan’dan, Kırgızistan’dan,
Bosna’dan, Afganistan, Kürdistan’dan, Irak’tan, Suriye’den, Türkmenistan’dan,
Mısır’dan, Afrika’dan, Avrupa’dan vb. birçok ülkeden gelen insan vardı ve
farklı ülkelerden gelen insanlarla tanışma imkânımız oldu. Evet, orada Hanefî, Şâfi, Malikî, Hanbelî,
Caferî, Zeydî, Vahhabî vb. mezhebe sahip olanlar ile Şia, Ehli Sünnet,
Mutezile, Cebriye vb. itikadî fikirlere sahip olanlar aynı kıbleye doğru namaz
kılarak İslâm’daki ruhi yönü gerçekleştirmiş oluyorlardı. Belki buradaki
insanların, ibadetlerin başında gelen namaz gibi fiillerde bile çok farklı
hareket etmesi Türkiye’de çok garip karşılanabilir. Ama oradaki hiç kimse
bunları problem yapmadan toplu halde, huzur dolu duygularla ibadetlerini
yapmaktaydılar. Bu durumu görmem de bana makalenin başlığını “Müslümanlar
sadece Kâbe’de değil bütün dünyada birleşsin” olarak belirtmemi sağladı.
Milyonlarca insan bir ezan sesi ile aynı yöne hareket ediyordu. Bir tekbir
sesiyle aynı hareketleri yapıyordu. Fakat buraya gelen ve burada yaşayan
insanlarda görülen en büyük eksiklik ise siyasi birliklerinin olmamasıydı. Bu
bölgelerde siyaset konuşulması adeta yasaklanmış ve tabiri caizse Mescid-i
Haram ve çevresine siyasi yasak getirilmiş. Siyasetten bahsedenler veya mevcut
rejimi eleştirenler ya hapsedilmekte, ya öldürülmekte ya da ülke dışına
atılmaktadır. Mekke’de kaldığımız otelde Türkiye’li olup da orada gümüş işi
yapan bir gençle muhabbet etme fırsatı bulabildim. Genç daha önce Gülen
cemaatini seven birisiymiş. Fakat Cemaat-AKP çatışmaları patlak verince genç,
cemaate düşman kesilmiş ve her gördüğü Türkiyeli Müslümana cemaati eleştirmeye
başlamıştı. Bana da cemaati eleştirdiği vakit bende ona bugünkü Suudi Arabistan
Kralının da diğer liderlerden ve cemaat liderlerinden farkının olmadığını
söylediğim anda hemen konuşmayı kesti. Ve o konulara girmeyelim diyerek
konuşmamamı istedi. Daha sonra her ne kadar bu konuları konuşsak da kısık sesle
konuşmamı rica ettiği için kısık sesle bu meseleleri konuşmaya başladık.
Anladım ki Suud rejimi sadece kendi vatandaşlarını değil, diğer ülke
vatandaşlarını da korkutmuş.
Türkiye’ye
döndükten sonra bir haber gözüme ilişti. Haberi sizlere olduğu gibi paylaşmak
istiyorum:
“Suudi
Arabistan Baş Müftüsü el-Vatan Gazetesi'nin geçen haftaki sayısında hatiplere
çağrıda bulunarak camilerde namaz kılanların siyaset işler ile uğraşmamalarının
onlara telkin edilmesi gerektiğini belirtti. Geçen hafta gazeteye konuşan Şeyh
Abdülaziz; Namaz kılanların siyasi durumlardan uzak kalması gerektiğini ifade
ederek, Suudi Arabistan İçişleri Bakanlığı'ndan yapılan açıklamada, Arap
Yarımadası El-Kaidesi, Yemen El-Kaidesi, Irak El-Kaidesi, Irak Şam İslâm
Devleti (IŞİD), Nusra Cephesi, Suud Hizbullah'ı, İhvan ve (Yemen'deki)
Husiler'in terör örgütü listesine alması üzerine bu oluşumlara sempatizanlık,
ve davet edilmesinden sakınmaları gerektiğini belirterek çağrıda bulundu. Suudi
Arabistan, vatandaşlarına ve mukimlerine; “Her kim herhangi bir İslâmî oluşum
veya partiye gerek içeriden gerekse dışarıdan bağlandığı takdirde, Krala ait
boynundaki biat ipini çıkarmış ve itaati ret etmiştir.” diye duyuruda bulundu.”[1]
Bu
haberi görünce Medine’de Kırgız bir gencin anlattıklarını hatırladım. Gence
burada rejimin değişmesini istemenin cezasını sorduğumda bana: “Rejiminin
değişmesini istediğimiz zaman bizim cezamız ülkemize geri gönderilmektir.”
dedi. Ben de bu ceza çok ağır değil deyince bu en hafif cezadır diyerek şöyle
devam etti: “Önce seni hapsederler ve işkence yaparlar. Daha sonra hapiste
tuttuktan sonra eğer o ülkenin vatandaşı değilsen ülkenle irtibata geçerler ve
ülken seni geri isterse ülkene gönderirler. İstemezseler ömrünün sonuna kadar
cezaevinden çıkamayabilirsin. 30-40 yıl boyunca ömrünü zindanlarda çürütenler
var. Örneğin bu ülkede Hizb-ut Tahrir adlı partinin çalışması yasak. Hizb-ut
Tahrir’in ikinci lideri olan Abdulkadim Zellum da bir dönem burada çalışma
yapmıştı. Çalışmasını fark eden Suudi Arabistan rejimi tarafından tutuklanmış
ve bazı evrelerden geçtikten sonra ülke dışına gönderilmişti. Onunla beraber o
dönemde tutuklanan insanlar halen Suudi Arabistan hapishanelerinde yatmaktadır.
Kimilerinin ise arkalarında güçlü aileleri olmadığı için onlardan haber
alınamamaktadır. Burada açıktan siyasi konuları konuşmak yasak. Örneğin açık
bir şekilde Suriye’de zulüm var, katliam var dersen ve orada İslâmî bir devlet
kurulacak destek verelim diye çalışma yaparsan üç yıl hapis cezası alırsın”
Siyasi
fikirlere karşı gösterilen bu ağır cezalara rağmen hâlâ orada daveti taşıyan
yerli ve yabancı birçok Müslüman olması bizleri sevindirmektedir. Özellikle orada kaldığımız anlar Türkiye’de
yapılan İade-i Hilâfet Haftasına denk geldiği için bizler de orada bu
kampanyaya destek vermek için bir çalışma yapmaya karar verdik. Nasıl
yapabiliriz diye düşünürken Rabbimizin izniyle Hilâfet’in yeniden kurulmasını
isteyen Müslümanları bulunca işimiz çok kolay oldu. Farklı dillere sahip bir
çok Müslüman “Ben de hilafet istiyorum çünkü Müslümanların sadece Kâbe’de ve
Mescidi Nebevî’de değil bütün dünyada birleşmesini istiyorum”, “Ben de hilafet
istiyorum çünkü…” diyerek Türkiye’deki “İade-i Hilâfet Haftası”na destek
verdiler.
Suudi
Arabistan rejiminin despotik yapısına rağmen hâlâ mübarek topraklarda Hilâfet
isteyen Müslümanlar mevcut. Hâlâ firavunun sarayında yaşayan Musa’ların
olduğunu görmek bizlere Müslümanların siyasi birliğinin yakın olduğunu
gösteriyor.


Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış