İslam Ümmeti'nden Yükselen Ses: Hilafet Yakındır.

Engin Uygun

Bilinmektedir ki, fertlerin bir araya gelmesiyle toplum değil topluluk meydana gelir. Toplum; aralarında daimi ilişkiler bulunan insanlar topluluğudur. Ondan dolayı bir topluluğun toplum olabilmesi için ortak fikirler, duygular ve nizamların olması zaruridir. Çünkü bunlar, bir topluluğu toplum yapan dinamiklerdir.

Toplumun bu tanımından sonra, nasıl değiştirileceği meselesi de önemlidir ki, toplum fikir, duygu ve nizamların değişmesiyle değişir. Yani toplumdaki gayri İslami fikirler İslami fikirlerle, gayri İslami duygular İslami duygularla, batıl nizamlar da İslami nizamlarla yer değiştirdiğinde o toplum İslami bir topluma dönüşür. Normal şartlarda yani iktisadi, siyasi istikrarın olduğu, insanların yaşam standartlarının yüksek olduğu ve zulmün olmadığı zamanlarda o toplumda değişim için insanlarda bir ihsas, bir hareket ortaya çıkmaz. Ancak iktisadi ve siyasi krizlerin yaşandığı, insanların en önemli kıymetlerini yitirdiği, yaşam standartlarının çok düşük olduğu, zulmün zirveye ulaştığı dönemlerde toplumda değişim için keskin ihsasa sahip insanlar ortaya çıkar ve onların öncülüğü ve liderliğinde toplumda köklü bir değişim için hareket başlar.

İşte bu minvalde, İslam coğrafyasında şiddetli sarsıntıların yaşandığı bu asrın başlarında Müslümanlar; hayatlarını derinden etkileyen, topraklarını paramparça eden, toplumları fırkalara ayıran, Hilâfet Devleti'ni ortadan kaldıran çok şiddetli bir sarsıntı geçirdiler. Bu sarsıntı sonucu İslâm; hayat, devlet ve toplumdan uzaklaştırıldı, Hilâfet Devleti yıkıldıktan sonra İslâm Devleti küçük devletçiklere bölündü. Bu devletçikler önce doğrudan doğruya küfür devletlerinin, daha sonra ise kâfirlerle işbirliği halindeki zalim yöneticilerin kontrolüne girdiler. Sonuçta bütün İslâm beldelerinde küfür rejimleri eliyle küfür hükümleri uygulanmaya başlandı. Bu büyük sarsıntıdan sonra Müslümanlar yeni bir sarsıntı ile karşılaştılar. Küfür devletleri ve işbirlikçileri Arap idarecilerle bir araya gelip, Filistin aleyhine çevirdikleri entrika ve hilelerle İslâm toprakları üzerine Yahudi varlığı İsrail'i kurdular. Bu iki büyük sarsıntı, Müslümanların nefislerinde büyük tesirler bıraktı. Yahudi varlığı İsrail'in İslam topraklarına yerleştirilmesinden sonra toplumun değişimi için Müslümanlarda kıpırdanmalar başladı. Müslümanların içine düştüğü bu durumu hisseden bir kısım Müslümanlar, İslâm Ümmeti'nin bugününü ve geçmişini inceleyerek, Müslümanların uğradığı felaketleri, komploları, yenilgileri ve bunların nedenlerini araştırdılar. Bunlara ilaveten Müslümanların ve İslâm beldelerinde yaşayan toplumların durumunu, bu beldelerde yaşayan ümmetin idarecileriyle, idarecilerin ümmetle olan ilişkilerini, bu topraklarda tatbik edilen nizamları, rejimleri ve toplumda hakim olan fikir ve duyguları dakik bir şekilde ele alıp incelediler. Bütün bunları inceledikten, Müslümanların kurtuluşu için girişilen İslâmi ve gayri İslâmi tüm hareketleri de gözden geçirip inceledikten sonra, elde ettikleri tüm bilgileri İslâm'ın hükümleri ile karşılaştırdılar. Tüm bu yoğun araştırma ve incelemeler sonucunda Müslümanların bu hale düşüşlerinin nedenini tesbit ettiler ki, o da şudur: Hilafet'in kaldırılmasıyla, İslam'ın topluma tatbik edilmemesi, kâfirlerin, küfür rejimleri ve zalim yöneticiler eliyle topluma küfür nizamlarını tatbik etmeleridir.

İşte bu doğru tespitten sonra alim, mütefekkir, şeyh, üstad Takiyyuddin En-Nebhani liderliğinde ve öncülüğünde bir kısım Müslümanlar, İslam Ümmeti'ni içerisinde bulunduğu bu şiddetli çöküntüden, küfür fikirlerinden, kafir devletlerin sömürüsünden ve zalim yöneticilerin zulmünden kurtaracak, ümmeti geçmişte olduğu gibi, tek bir halife liderliğinde ve tek bir devlet çatısı altında birleştirecek, yeryüzünü küfrün karanlığından İslam'ın nuruyla aydınlatacak ve İslam risaletini aleme davet ve cihad yoluyla taşıyacak olan Raşidi Hilafet Devleti'nin kurulması için Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem’in Mekke'de davet aşamasından Medine'de İslam Devleti'ni kuruncaya kadar takip ettiği metoduna göre çalışacak İslami bir parti olan Hizb-ut Tahrir'i kurdular ve Müslümanları etrafında kitleleştirerek,  ümmet içinde tekrar Hilafet'in kurulması için çalışmaya başladılar. 1950'li yıllarda Kudüs'te bir kişiyle başlayan Hilafet'e çağrı kısa sürede Filistin, Suriye, Ürdün, Lübnan, Mısır ve Irak gibi Arap beldelerinde, Fas, Cezayir ve Libya gibi Afrika ülkelerinde, Türkiye, Özbekistan, Kırgızistan, Tacikistan, Bangladeş, Pakistan ve Endonezya gibi pek çok İslam beldeleriyle, Almanya, Avusturya, Belçika, Danimarka, İngiltere ve Hollanda gibi Avrupa ülkeleriyle Rusya'da da toplumları etkisi altına almıştır.

Artık İslam Ümmeti ve insanlık Raşid-i Hilafet'in tekrar kurulmasıyla tüm sorunlarının çözüleceğini ve Rablerinin rızasını kazanmanın yolunun ancak Hilafet'in ikamesiyle olacağını ve onun kuruluşunun çok yakın olduğunu idrak etmiş ve onun gerçekleşmesi için dünyanın dört bir yanında onun davetini yüklenir olmuşlardır. İşte, Müslümanların aynı akide etrafında tek bir ümmet oluşundan dolayı, onların herhangi bir İslâm beldesinde yaptığı çalışma, doğal olarak diğer beldelere de sirayet etmiş,  oradaki fikir ve duyguları tahrik ederek toplumları etkilemiştir. Yani, kazandaki suya benzeyen toplum; altındaki yanan ateşin verdiği ısıyla suyun kaynaması neticesinde oluşan itici buhar enerjisine dönüştüğü gibi, topluma verilen fikir ve duyguların tesiriyle etkilenen ümmet, Hilafet'in yeniden kurulması için çabalarını ve bakışlarını bu hedefe çevirmiş ve bu yolda samimiyet ve kararlılıkla dünyanın dört bir yanında çalışır olmuştur. İslam Ümmeti artık, insanları Hilafet'e fert fert değil, dünyanın dört bir yanında küresel olarak davet etmeye başlamış, Hilafet'e çağrı, binlerce kişinin yer aldığı konferans salonlarında, on binlercesinin bulunduğu cadde ve meydanlarda, yüz binlercesinin  coşkuyla doldurduğu stadyumlarda  yer almaya başlamıştır. Öyle ki bu çağrı yakın zamanda Ortadoğu'daki devrimlerde yankısını güçlü bir şekilde göstermiş, İslam beldelerinden, özellikle de zulmün ve katliamın zirveye ulaştığı Suriye'den güçlü çağrılar yükselmiş ve ilk defa ümmet ve kuvvet ehli olan askeri birlikler bir bütün olarak HİLAFET çağrısı yapmış, çok sayıda askeri ketibe/birlik Hilafet'in yeniden kurulması için mücadele ettiklerini açıkça ifade etmişler ve aralarında Hilafet Misakı imzalamışlardır. Öyle ki fedâkâr Suriye halkı ve mücahitlerin bu dik duruşları dünya coğrafyasındaki tüm Müslümanları etkilemiş ve tüm beldelerde Suriye Kıyamı ve Hilafet Devrimi'ne destek gösterileri yapılmış ve birçok beldede Hilafet Misakı'na destek kampanyaları organize edilmiştir. Bu durum sömürgeci kâfirlerin dikkatlerinden kaçmamış, onların uykularını kaçırmış, acilen bir araya gelerek planlar yapmışlar, bölgelerdeki ajanları ile toplantılar yapmışlar, direnişi durdurmaya çalışmışlar, fakat bir türlü başaramamışlar, Hilafet'in yakın olduğuna dair korku ve endişelerini de ifşa etmekten kendilerini alamamışlardır:

Şam kasabı Beşşar Esed, şöyle diyordu: "Suriye laikliğin en son kalesidir", "Ben İslamcı teröristlerle savaşıyorum", "Ben bir fay hattı üzerindeyim, burada bir kırılma olursa bütün bölgede deprem olur." Esad bu ifadelerle İsrail değil, İslami bir "tehlike" ile karşı karşıya olduğuna defalarca işaret etmiştir.

Fransa Dışişleri Bakanı Laurent Fabius Avrupa Parlamentosu Dış İşleri Komisyonunda altı kalın kalın çizilmesi gereken şu konuşmayı yapıyordu: "Suriye'de durum bu şekilde devam edecek olursa krizin yerel değil bölgesel çapta olumsuz yansımaları olacaktır. Bu durumda aşırıcılar kazançlı çıkacaklar. Ortadoğu'da güç dengelerinin tam merkezinde aşırıcıların iktidarı ele geçirmeleri halinde istikrarsızlık Ürdün, Lübnan ve Türkiye'yi de içine alacaktır. Bu durumda gerilimin bir Arap-İsrail çatışmasına dönüşeceğini düşünmek kaçınılmaz olur."

ABD Dışişleri Bakanı Kerry Amerikan Senatosunda yaptığı dikkat çekici açıklamasında şöyle diyordu: "Biz daha fazla karışıklığa neden olabilecek tutumlardan uzak durarak mesafe kat etmeye çalışıyoruz. Artık mali kaynaklara da sahip olan aşırıcılar ciddi tehlike oluşturmaktadırlar. Onları mümkün olduğu kadar -yönetimden- uzak tutmalıyız."

Amerikalı bir diplomat ise şöyle diyordu: "Hiçbir kimsenin görmek istemediği şey, radikallerin İsrail'e yakın olan Güney Suriye'de kendilerine bir tutunma noktası ve ayak basacak sağlam bir yer edinmeleridir. Ki bu kıyamet senaryosudur."

En son Obama ile görüşmesinde "Eğer muhaliflerle çalışmazsak, radikal grupların önüne geçemeyiz'' mesajını veren Cameron -Suriye rejimini başından beri destekleyen, ölüm makineleri ve askerleri gönderen- Rusya'nın da Suriye'de çözüm noktasında samimi olduğunu ifade ederek, bir kez daha uluslararası toplumun Suriye ile ilgili olarak çözüm çabalarının başından beri Esad rejiminin devrilmesi değil, İslamcıların rejimi ele geçirmesi karşısında odaklandığını açıkça ortaya koyuyordu. 

Suriye'nin BM temsilcisi Beşşar Caferi 30 Kasım 2012 tarihinde BM Genel Kuruluna hitaben yaptığı konuşmada şöyle diyordu: "Suriye'de İslam Devleti kurmayı arzulayanlar var,  ve bunlar bedeli ne olursa olsun rejimi değiştirmek istiyorlar."

Batı, Suriye'deki devrimin kapitalist ideolojiyi ebediyen bu topraklardan kazıyacak ölçüde devasa sonuçlarının olacağını idrak etmiş ve parmak ısırmıştır. Bunu en iyi şekilde açıkça ifade eden Beşşar Esad olmuştur. Esad Russia Today televizyonuna verdiği röportajda program sunucusunun Batı'nın Suriye krizini yönetememesi durumunda olası gelişmelerin ne olacağına ilişkin sorusuna şu şekilde cevap veriyordu: "Şayet Batı bu savaşı kaybederse bunun, kendisi için çok pahalıya mal olacağını düşünüyorum. Batı'nın bu krizi yönetememesinin dünyanın hayal edemediği kadar sarsıcı etkileri olacak. Biz Suriye olarak laikliğin, bölgede istikrarın ve birlikte yaşamanın en son kalesiyiz. Suriye'de oluşacak kriz Atlas okyanusundan Hint okyanusuna kadar bütün dünyayı etkisi altına alan, gerçekten domino etkisi meydana getirecek hakiki bir krizdir. Artık dünyanın geri kalanı üzerindeki etkisini siz düşünün!"

Atlas Okyanusu'ndan Hint Okyanusu'na, bu geniş coğrafyada yaşayan insanları birleştirecek, İslam'dan ve Hilafet'ten başka ortak bir payda mı var?

Geçmiş yıllarda da Batılı kâfirler Hilafet'i tehlike olarak görmüşler ve buna dikkat çekmişlerdir. Dönemin ABD Genelkurmay Başkanı org. Richard Myers, Irak'taki ABD askerlerinin şimdi çekilmesi durumunda, bölgenin anında büyük bir istikrarsızlığa sürükleneceğini ve aralarında Türkiye'nin de bulunduğu bir dizi ülkede radikal İslamcıların iktidara gelerek Hilafet sistemini yeniden kuracaklarını öne sürdü. Myers şöyle diyordu: "ABD askerlerinin çekilerek radikallerin kazanmasına izin verildiği taktirde bu onların hayalini kurdukları Hilafet'in başlangıcı anlamına gelecek. Bu da bölge için büyük tehlike olur. Böyle bir durumda Suudi Arabistan'da, Basra Körfezi ülkelerinde, belki İran'da, Suriye'de, Türkiye'de anında istikrarsızlık ortaya çıkar. Sadece ekonomik açıdan bakıldığında bile bu, bütün dünyayı etkileyecek bir istikrarsızlık olur."

Dönemin ABD Başkanı George W. Bush şöyle diyordu: "OrtaDoğu'nun tümünde şiddet yanlısı bir siyasi ütopyayı kurmayı umuyorlar, buna Hilafet diyorlar. Orada herkes onların bu nefret ideolojisi tarafından yönetilecek. Bu Hilafet totaliter bir İslam İmparatorluğu olacak, günümüzün ve geçmişin tüm Müslüman ülkelerini kapsayacak. Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya uzanacak ve OrtaDoğu'dan Asya'nın Güney doğusuna kadar" Yine Bush başka bir açıklamasında şöyle diyordu: "İslamcıların inancına göre bir ülkede kontrolü ele geçirmek, onlara Müslüman halk kitlelerini yönlendirebilme kabiliyeti verecek ve böylece bölgedeki tüm ılımlı rejimleri yıkabilecekler ve Endülüs'ten Endonezya'ya kadar uzanan radikal bir İslam İmparatorluğu kuracaklar."

Yine dönemin ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney şöyle diyordu: "Yedinci asırda var olan Hilafet'i tekrar kurmaktan söz ediyorlar... Şeriat tarafından yönetilmek için ki bu Kur'an'ın en eski yorumlanma biçimidir."

ABD eski Savunma Bakanı Donald Rumsfeld şöyle diyordu: "Kuzey Amerika'dan Güney Asya'ya kadar hükümetleri ele almak istiyorlar, Hilafeti tekrar kurabilmek için ki bunun bir gün bütün kıtaları içereceğini umut ediyorlar. Bir harita çizip onu dağıtmışlar, bu haritada ulusal sınırlar silinmiş ve yerine küresel ve aşırı olan bir imparatorluk konulmuş."

ABD'nin OrtaDoğu'da en yüksek düzeydeki generali John Abizaid ise şöyle diyordu: "İslam dünyasının tümünde Hilafet'in tekrar kurulması için çaba sarf ediyorlar... Bu insanların niyetlerini kendi sözlerinden hareketle öğrenmek zorundayız."

ABD ulusal güvenlik danışmanı ve ABD'nin eski Türkiye büyükelçisi Eric Edelman, 6 Kasım 2006'da şöyle diyordu: "Irak'ın geleceği ya teröristlere cesaret verip onların genişlemesini sağlayacak ve böylece bir Hilafet kuracaklar... Ya da onların tasfiye olmasını sağlayacak. Bizim için Irak'ta başarısız olmak geçerli değildir."

İngiliz İçişleri Bakanı Charles Clarke, 6 Kasım 2005 yılında şöyle diyordu: "Hilafetin tekrar kurulması konusunda hiçbir pazarlık söz konusu olmaz... Şeriatın tekrar tatbik edilmesi hususunda hiçbir pazarlık yok."

İşte sömürgeci kâfirlerin ve onların işbirlikçi yöneticilerinin çok yakın zaman ve öncesinde dikkat çektikleri yegâne saik Hilafet olmuştur. İslam Ümmeti İslam'a ve onun yönetim biçimi Hilafet'e emin adımlarla yürüdükçe, küresel olarak ameller ve gösteriler yaptıkça emin olalım ki onların uykuları kaçıyor, korkuları artıyor ve bunu önlemek için uluslararası mekikler dokuyorlar, planlar üstüne planlar yapıyorlar ve İslam'ı, Hilafet'i engellemek için tüm varlıklarını harcıyorlar, daha da harcayacaklar ve bu onlara yürek acısı olacak ve sonunda mağlup olacaklardır.


"Şüphesiz ki inkâr edenler mallarını, (insanları) Allah yolundan alıkoymak için harcıyorlar. Daha da harcayacaklar. Ama sonunda bu, onlara yürek acısı olacak ve en sonunda mağlûp olacaklardır. Kâfirlikte ısrar edenler ise cehenneme toplanacaklardır." (Enfal-36)

Bütün bunlar neticesinde diyebiliriz ki, sömürgeci kâfirlerin yıllardır ve özellikle de Suriye Kıyamı'nın başlamasıyla ısrarla dikkat çektikleri ve altını çizdikleri ve gelişini engellemeye çalıştıkları en önemli mesele Hilafet'tir.

Yine Hizb-ut Tahrir liderliği ve öncülüğünde İslam Ümmeti'nin dünyada küresel olarak uğruna mücadele ettiği, bu yolda her şeyini feda ettiği, özellikle Suriye'nin şahsında Biladu-ş Şam'da yiğit Suriye halkı ve mücahitlerle birlikte Allah'ın izni ve yardımıyla emin adımlarla ulaşmaya çalıştığı en önemli mesele de Hilafet'tir.

İşte bu hakikatler; yani bir tarafın Hilafet'i tehlike olarak gösterip dikkat çekmesi ve onu engellemeye çalışması, diğer taraf olan İslam Ümmeti'nden de yükselen sesin küresel şiddeti H Hilafet'in ne kadar yakın olduğunun güçlü işaretleridir. Başka bir işaret daha var ki bu işaretten ziyade güçlü ve kesin bir delildir ki; O Allah Subhanehu ve Teala'nın vaadi ve Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem'in de müjdesidir:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

"Allah, sizlerden îmân edip sâlih amel işleyenleri, kendilerinden öncekileri yeryüzünde Halîfe kıldığı gibi onları da yeryüzünde Halîfe kılacağını, onlar için seçtiği dinlerini (İslam'ı) yeryüzünde hâkim kılacağını, (geçirdikleri) bu korkularını güvene çevireceğini vaat etti. Zira onlar yalnız Bana kulluk ederler ve hiçbir şeyi Bana ortak koşmazlar. Her kim de bundan sonra inkâr ederse işte onlar fâsıkların ta kendileridir." (en-Nûr 55)

"Allah'ın olmasını dilediği kadar aranızda Nübüvvet olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde Allah onu kaldıracaktır. Sonra Nübüvvet Minhâcı üzere [Râşidî] Hilâfet olacaktır. Böylece Allah'ın olmasını dilediği kadar olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde onu da kaldıracaktır. Sonra ısırıcı meliklik olacaktır. Böylece Allah'ın olmasını dilediği kadar olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde Allah onu da kaldıracaktır. Sonra zorba diktatörlük olacaktır. Böylece Allah'ın olmasını dilediği kadar olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde onu da kaldıracaktır. Sonra (yeniden) Nübüvvet Minhâcı üzere [Râşidî] Hilâfet olacaktır." Sonra sükut etti. (Ahmed b. Hanbel, 4/273)

Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem bu hadiste İslam Ümmeti'nin geçireceği dönemleri bizlere haber vermiştir:

1. Peygamberlik dönemi; 23 yıl sürmüştür.

2. Raşit halifeler devri; 30 yıl sürmüştür.

3. Saltanat devri; Hz. Muaviye (veya oğlu Yezid) ile başlayan ve Osmanlı Devleti'nin sonuna kadar devam eden dönem.

4. Ceberût devri; Osmanlı Devleti'nin yıkılmasından sonra bütün İslam âleminde küçük büyük devletlerde hüküm sürmüş ve halen sürmekte olan diktatörlük/ceberut dönemi.

5. Asr-ı saadete benzer bir dönem; insanların yeniden İslam'a döndüğü, küfrün çöktüğü ve Nübüvvet metodu üzere Raşid halifelerin olacağı dönem.

Son olarak şunu belirtmekte fayda vardır ki; Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem'in hadisinde ifade ettiği dönemleri ümmet bir bir yaşamaktadır. Şu an ceberut, diktatörlük dönemi ümmet üzerine kara bir bulut gibi hakimdir, ancak o da son dakikalarını yaşamaktadır ve ayakta kalmak için katliam, zulüm ve vahşeti silah olarak kullanmaktadır.. Allah'ın izniyle bu diktatörlük dönemi de sona erecek, küfür rejimleri ve işbirlikçi yöneticileri bir daha geri dönmemek üzere, bir paçavra olarak tarihin çöplüğüne atılacak ve İslam Ümmeti yine, yeniden Raşidi Hilafet Devleti'ne kavuşacaktır. Her ne kadar bugün liberal, demokrat rejimler ortada gözükse de Allah Rasulü bu dönemlere itibar bile etmedi, eğer Mısır'da olduğu gibi bu demokrat rejimler maya tutacak olsaydı Allah Rasulü bunu da ifade ederdi ki, diktatörlükten sonra demokratlığın değil, Hilafet'in geleceğini beyan etmiştir. Onun için Hilafet yakındır değil mi?


Yorumlar

  1. Tayar Acar

    Allah razı olsun hocam

Yorum Yaz