Bilinmektedir ki, fertlerin bir
araya gelmesiyle toplum değil topluluk meydana gelir. Toplum; aralarında daimi
ilişkiler bulunan insanlar topluluğudur. Ondan dolayı bir topluluğun toplum
olabilmesi için ortak fikirler, duygular ve nizamların olması zaruridir. Çünkü
bunlar, bir topluluğu toplum yapan dinamiklerdir.
Toplumun bu tanımından sonra,
nasıl değiştirileceği meselesi de önemlidir ki, toplum fikir, duygu ve
nizamların değişmesiyle değişir. Yani toplumdaki gayri İslami fikirler İslami
fikirlerle, gayri İslami duygular İslami duygularla, batıl nizamlar da İslami
nizamlarla yer değiştirdiğinde o toplum İslami bir topluma dönüşür. Normal
şartlarda yani iktisadi, siyasi istikrarın olduğu, insanların yaşam
standartlarının yüksek olduğu ve zulmün olmadığı zamanlarda o toplumda değişim
için insanlarda bir ihsas, bir hareket ortaya çıkmaz. Ancak iktisadi ve siyasi
krizlerin yaşandığı, insanların en önemli kıymetlerini yitirdiği, yaşam
standartlarının çok düşük olduğu, zulmün zirveye ulaştığı dönemlerde toplumda
değişim için keskin ihsasa sahip insanlar ortaya çıkar ve onların öncülüğü ve
liderliğinde toplumda köklü bir değişim için hareket başlar.
İşte bu minvalde, İslam
coğrafyasında şiddetli sarsıntıların yaşandığı bu asrın başlarında Müslümanlar;
hayatlarını derinden etkileyen, topraklarını paramparça eden, toplumları
fırkalara ayıran, Hilâfet Devleti'ni ortadan kaldıran çok şiddetli bir sarsıntı
geçirdiler. Bu sarsıntı sonucu İslâm; hayat, devlet ve toplumdan
uzaklaştırıldı, Hilâfet Devleti yıkıldıktan sonra İslâm Devleti küçük
devletçiklere bölündü. Bu devletçikler önce doğrudan doğruya küfür
devletlerinin, daha sonra ise kâfirlerle işbirliği halindeki zalim
yöneticilerin kontrolüne girdiler. Sonuçta bütün İslâm beldelerinde küfür
rejimleri eliyle küfür hükümleri uygulanmaya başlandı. Bu büyük sarsıntıdan
sonra Müslümanlar yeni bir sarsıntı ile karşılaştılar. Küfür devletleri ve
işbirlikçileri Arap idarecilerle bir araya gelip, Filistin aleyhine
çevirdikleri entrika ve hilelerle İslâm toprakları üzerine Yahudi varlığı
İsrail'i kurdular. Bu iki büyük sarsıntı, Müslümanların nefislerinde büyük
tesirler bıraktı. Yahudi varlığı İsrail'in İslam topraklarına
yerleştirilmesinden sonra toplumun değişimi için Müslümanlarda kıpırdanmalar
başladı. Müslümanların içine düştüğü bu durumu hisseden bir kısım Müslümanlar,
İslâm Ümmeti'nin bugününü ve geçmişini inceleyerek, Müslümanların uğradığı
felaketleri, komploları, yenilgileri ve bunların nedenlerini araştırdılar.
Bunlara ilaveten Müslümanların ve İslâm beldelerinde yaşayan toplumların
durumunu, bu beldelerde yaşayan ümmetin idarecileriyle, idarecilerin ümmetle
olan ilişkilerini, bu topraklarda tatbik edilen nizamları, rejimleri ve
toplumda hakim olan fikir ve duyguları dakik bir şekilde ele alıp incelediler.
Bütün bunları inceledikten, Müslümanların kurtuluşu için girişilen İslâmi ve
gayri İslâmi tüm hareketleri de gözden geçirip inceledikten sonra, elde
ettikleri tüm bilgileri İslâm'ın hükümleri ile karşılaştırdılar. Tüm bu yoğun
araştırma ve incelemeler sonucunda Müslümanların bu hale düşüşlerinin nedenini
tesbit ettiler ki, o da şudur: Hilafet'in kaldırılmasıyla, İslam'ın topluma
tatbik edilmemesi, kâfirlerin, küfür rejimleri ve zalim yöneticiler eliyle
topluma küfür nizamlarını tatbik etmeleridir.
İşte bu doğru tespitten sonra
alim, mütefekkir, şeyh, üstad Takiyyuddin En-Nebhani liderliğinde ve
öncülüğünde bir kısım Müslümanlar, İslam Ümmeti'ni içerisinde bulunduğu bu
şiddetli çöküntüden, küfür fikirlerinden, kafir devletlerin sömürüsünden ve
zalim yöneticilerin zulmünden kurtaracak, ümmeti geçmişte olduğu gibi, tek bir
halife liderliğinde ve tek bir devlet çatısı altında birleştirecek, yeryüzünü
küfrün karanlığından İslam'ın nuruyla aydınlatacak ve İslam risaletini aleme
davet ve cihad yoluyla taşıyacak olan Raşidi Hilafet Devleti'nin kurulması için
Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem’in Mekke'de davet aşamasından Medine'de
İslam Devleti'ni kuruncaya kadar takip ettiği metoduna göre çalışacak İslami
bir parti olan Hizb-ut Tahrir'i kurdular ve Müslümanları etrafında
kitleleştirerek, ümmet içinde tekrar
Hilafet'in kurulması için çalışmaya başladılar. 1950'li yıllarda Kudüs'te bir
kişiyle başlayan Hilafet'e çağrı kısa sürede Filistin, Suriye, Ürdün, Lübnan,
Mısır ve Irak gibi Arap beldelerinde, Fas, Cezayir ve Libya gibi Afrika
ülkelerinde, Türkiye, Özbekistan, Kırgızistan, Tacikistan, Bangladeş, Pakistan
ve Endonezya gibi pek çok İslam beldeleriyle, Almanya, Avusturya, Belçika,
Danimarka, İngiltere ve Hollanda gibi Avrupa ülkeleriyle Rusya'da da toplumları
etkisi altına almıştır.
Artık İslam Ümmeti ve insanlık
Raşid-i Hilafet'in tekrar kurulmasıyla tüm sorunlarının çözüleceğini ve
Rablerinin rızasını kazanmanın yolunun ancak Hilafet'in ikamesiyle olacağını ve
onun kuruluşunun çok yakın olduğunu idrak etmiş ve onun gerçekleşmesi için
dünyanın dört bir yanında onun davetini yüklenir olmuşlardır. İşte,
Müslümanların aynı akide etrafında tek bir ümmet oluşundan dolayı, onların
herhangi bir İslâm beldesinde yaptığı çalışma, doğal olarak diğer beldelere de sirayet
etmiş, oradaki fikir ve duyguları tahrik
ederek toplumları etkilemiştir. Yani, kazandaki suya benzeyen toplum; altındaki
yanan ateşin verdiği ısıyla suyun kaynaması neticesinde oluşan itici buhar
enerjisine dönüştüğü gibi, topluma verilen fikir ve duyguların tesiriyle
etkilenen ümmet, Hilafet'in yeniden kurulması için çabalarını ve bakışlarını bu
hedefe çevirmiş ve bu yolda samimiyet ve kararlılıkla dünyanın dört bir yanında
çalışır olmuştur. İslam Ümmeti artık, insanları Hilafet'e fert fert değil, dünyanın
dört bir yanında küresel olarak davet etmeye başlamış, Hilafet'e çağrı,
binlerce kişinin yer aldığı konferans salonlarında, on binlercesinin bulunduğu
cadde ve meydanlarda, yüz binlercesinin
coşkuyla doldurduğu stadyumlarda
yer almaya başlamıştır. Öyle ki bu çağrı yakın zamanda Ortadoğu'daki
devrimlerde yankısını güçlü bir şekilde göstermiş, İslam beldelerinden,
özellikle de zulmün ve katliamın zirveye ulaştığı Suriye'den güçlü çağrılar
yükselmiş ve ilk defa ümmet ve kuvvet ehli olan askeri birlikler bir bütün
olarak HİLAFET çağrısı yapmış, çok sayıda askeri ketibe/birlik Hilafet'in
yeniden kurulması için mücadele ettiklerini açıkça ifade etmişler ve aralarında
Hilafet Misakı imzalamışlardır. Öyle ki fedâkâr Suriye halkı ve mücahitlerin bu
dik duruşları dünya coğrafyasındaki tüm Müslümanları etkilemiş ve tüm
beldelerde Suriye Kıyamı ve Hilafet Devrimi'ne destek gösterileri yapılmış ve
birçok beldede Hilafet Misakı'na destek kampanyaları organize edilmiştir. Bu
durum sömürgeci kâfirlerin dikkatlerinden kaçmamış, onların uykularını
kaçırmış, acilen bir araya gelerek planlar yapmışlar, bölgelerdeki ajanları ile
toplantılar yapmışlar, direnişi durdurmaya çalışmışlar, fakat bir türlü
başaramamışlar, Hilafet'in yakın olduğuna dair korku ve endişelerini de ifşa
etmekten kendilerini alamamışlardır:
Şam kasabı Beşşar Esed, şöyle
diyordu: "Suriye laikliğin en son kalesidir", "Ben
İslamcı teröristlerle savaşıyorum", "Ben bir fay hattı
üzerindeyim, burada bir kırılma olursa bütün bölgede deprem olur."
Esad bu ifadelerle İsrail değil, İslami bir "tehlike" ile karşı
karşıya olduğuna defalarca işaret etmiştir.
Fransa Dışişleri Bakanı Laurent
Fabius Avrupa Parlamentosu Dış İşleri Komisyonunda altı kalın kalın çizilmesi
gereken şu konuşmayı yapıyordu: "Suriye'de durum bu şekilde devam
edecek olursa krizin yerel değil bölgesel çapta olumsuz yansımaları olacaktır.
Bu durumda aşırıcılar kazançlı çıkacaklar. Ortadoğu'da güç dengelerinin tam
merkezinde aşırıcıların iktidarı ele geçirmeleri halinde istikrarsızlık Ürdün,
Lübnan ve Türkiye'yi de içine alacaktır. Bu durumda gerilimin bir Arap-İsrail
çatışmasına dönüşeceğini düşünmek kaçınılmaz olur."
ABD Dışişleri Bakanı Kerry
Amerikan Senatosunda yaptığı dikkat çekici açıklamasında şöyle diyordu:
"Biz daha fazla karışıklığa neden olabilecek tutumlardan uzak durarak
mesafe kat etmeye çalışıyoruz. Artık mali kaynaklara da sahip olan aşırıcılar
ciddi tehlike oluşturmaktadırlar. Onları mümkün olduğu kadar -yönetimden- uzak
tutmalıyız."
Amerikalı bir diplomat ise şöyle
diyordu: "Hiçbir kimsenin görmek istemediği şey, radikallerin İsrail'e
yakın olan Güney Suriye'de kendilerine bir tutunma noktası ve ayak basacak
sağlam bir yer edinmeleridir. Ki bu kıyamet senaryosudur."
En son Obama ile görüşmesinde
"Eğer muhaliflerle çalışmazsak, radikal grupların önüne geçemeyiz''
mesajını veren Cameron -Suriye rejimini başından beri destekleyen, ölüm
makineleri ve askerleri gönderen- Rusya'nın da Suriye'de çözüm noktasında
samimi olduğunu ifade ederek, bir kez daha uluslararası toplumun Suriye ile ilgili
olarak çözüm çabalarının başından beri Esad rejiminin devrilmesi değil,
İslamcıların rejimi ele geçirmesi karşısında odaklandığını açıkça ortaya
koyuyordu.
Suriye'nin BM temsilcisi Beşşar
Caferi 30 Kasım 2012 tarihinde BM Genel Kuruluna hitaben yaptığı konuşmada
şöyle diyordu: "Suriye'de İslam Devleti kurmayı arzulayanlar var, ve bunlar bedeli ne olursa olsun rejimi
değiştirmek istiyorlar."
Batı, Suriye'deki devrimin
kapitalist ideolojiyi ebediyen bu topraklardan kazıyacak ölçüde devasa
sonuçlarının olacağını idrak etmiş ve parmak ısırmıştır. Bunu en iyi şekilde
açıkça ifade eden Beşşar Esad olmuştur. Esad Russia Today televizyonuna verdiği
röportajda program sunucusunun Batı'nın Suriye krizini yönetememesi durumunda
olası gelişmelerin ne olacağına ilişkin sorusuna şu şekilde cevap veriyordu: "Şayet
Batı bu savaşı kaybederse bunun, kendisi için çok pahalıya mal olacağını
düşünüyorum. Batı'nın bu krizi yönetememesinin dünyanın hayal edemediği kadar
sarsıcı etkileri olacak. Biz Suriye olarak laikliğin, bölgede istikrarın ve
birlikte yaşamanın en son kalesiyiz. Suriye'de oluşacak kriz Atlas okyanusundan
Hint okyanusuna kadar bütün dünyayı etkisi altına alan, gerçekten domino etkisi
meydana getirecek hakiki bir krizdir. Artık dünyanın geri kalanı üzerindeki
etkisini siz düşünün!"
Atlas Okyanusu'ndan Hint
Okyanusu'na, bu geniş coğrafyada yaşayan insanları birleştirecek, İslam'dan ve
Hilafet'ten başka ortak bir payda mı var?
Geçmiş yıllarda da Batılı kâfirler
Hilafet'i tehlike olarak görmüşler ve buna dikkat çekmişlerdir. Dönemin ABD
Genelkurmay Başkanı org. Richard Myers, Irak'taki ABD askerlerinin şimdi
çekilmesi durumunda, bölgenin anında büyük bir istikrarsızlığa sürükleneceğini
ve aralarında Türkiye'nin de bulunduğu bir dizi ülkede radikal İslamcıların
iktidara gelerek Hilafet sistemini yeniden kuracaklarını öne sürdü. Myers şöyle
diyordu: "ABD askerlerinin çekilerek radikallerin kazanmasına izin
verildiği taktirde bu onların hayalini kurdukları Hilafet'in başlangıcı
anlamına gelecek. Bu da bölge için büyük tehlike olur. Böyle bir durumda Suudi
Arabistan'da, Basra Körfezi ülkelerinde, belki İran'da, Suriye'de, Türkiye'de
anında istikrarsızlık ortaya çıkar. Sadece ekonomik açıdan bakıldığında bile
bu, bütün dünyayı etkileyecek bir istikrarsızlık olur."
Dönemin ABD Başkanı George W.
Bush şöyle diyordu: "OrtaDoğu'nun tümünde şiddet yanlısı bir siyasi
ütopyayı kurmayı umuyorlar, buna Hilafet diyorlar. Orada herkes onların bu
nefret ideolojisi tarafından yönetilecek. Bu Hilafet totaliter bir İslam
İmparatorluğu olacak, günümüzün ve geçmişin tüm Müslüman ülkelerini kapsayacak.
Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya uzanacak ve OrtaDoğu'dan Asya'nın Güney doğusuna
kadar" Yine Bush başka bir açıklamasında şöyle diyordu: "İslamcıların
inancına göre bir ülkede kontrolü ele geçirmek, onlara Müslüman halk
kitlelerini yönlendirebilme kabiliyeti verecek ve böylece bölgedeki tüm ılımlı
rejimleri yıkabilecekler ve Endülüs'ten Endonezya'ya kadar uzanan radikal bir
İslam İmparatorluğu kuracaklar."
Yine dönemin ABD Başkan
Yardımcısı Dick Cheney şöyle diyordu: "Yedinci asırda var olan
Hilafet'i tekrar kurmaktan söz ediyorlar... Şeriat tarafından yönetilmek için
ki bu Kur'an'ın en eski yorumlanma biçimidir."
ABD eski Savunma Bakanı Donald
Rumsfeld şöyle diyordu: "Kuzey Amerika'dan Güney Asya'ya kadar
hükümetleri ele almak istiyorlar, Hilafeti tekrar kurabilmek için ki bunun bir
gün bütün kıtaları içereceğini umut ediyorlar. Bir harita çizip onu
dağıtmışlar, bu haritada ulusal sınırlar silinmiş ve yerine küresel ve aşırı
olan bir imparatorluk konulmuş."
ABD'nin OrtaDoğu'da en yüksek
düzeydeki generali John Abizaid ise şöyle diyordu: "İslam dünyasının
tümünde Hilafet'in tekrar kurulması için çaba sarf ediyorlar... Bu insanların
niyetlerini kendi sözlerinden hareketle öğrenmek zorundayız."
ABD ulusal güvenlik danışmanı ve
ABD'nin eski Türkiye büyükelçisi Eric Edelman, 6 Kasım 2006'da şöyle diyordu: "Irak'ın
geleceği ya teröristlere cesaret verip onların genişlemesini sağlayacak ve
böylece bir Hilafet kuracaklar... Ya da onların tasfiye olmasını sağlayacak.
Bizim için Irak'ta başarısız olmak geçerli değildir."
İngiliz İçişleri Bakanı Charles
Clarke, 6 Kasım 2005 yılında şöyle diyordu: "Hilafetin tekrar kurulması
konusunda hiçbir pazarlık söz konusu olmaz... Şeriatın tekrar tatbik edilmesi
hususunda hiçbir pazarlık yok."
İşte sömürgeci kâfirlerin ve
onların işbirlikçi yöneticilerinin çok yakın zaman ve öncesinde dikkat
çektikleri yegâne saik Hilafet olmuştur. İslam Ümmeti İslam'a ve onun yönetim
biçimi Hilafet'e emin adımlarla yürüdükçe, küresel olarak ameller ve gösteriler
yaptıkça emin olalım ki onların uykuları kaçıyor, korkuları artıyor ve bunu
önlemek için uluslararası mekikler dokuyorlar, planlar üstüne planlar
yapıyorlar ve İslam'ı, Hilafet'i engellemek için tüm varlıklarını harcıyorlar,
daha da harcayacaklar ve bu onlara yürek acısı olacak ve sonunda mağlup olacaklardır.
"Şüphesiz ki inkâr edenler
mallarını, (insanları) Allah yolundan alıkoymak için harcıyorlar. Daha da
harcayacaklar. Ama sonunda bu, onlara yürek acısı olacak ve en sonunda mağlûp
olacaklardır. Kâfirlikte ısrar edenler ise cehenneme toplanacaklardır." (Enfal-36)
Bütün bunlar neticesinde diyebiliriz
ki, sömürgeci kâfirlerin yıllardır ve özellikle de Suriye Kıyamı'nın
başlamasıyla ısrarla dikkat çektikleri ve altını çizdikleri ve gelişini
engellemeye çalıştıkları en önemli mesele Hilafet'tir.
Yine Hizb-ut Tahrir liderliği ve
öncülüğünde İslam Ümmeti'nin dünyada küresel olarak uğruna mücadele ettiği, bu
yolda her şeyini feda ettiği, özellikle Suriye'nin şahsında Biladu-ş Şam'da
yiğit Suriye halkı ve mücahitlerle birlikte Allah'ın izni ve yardımıyla emin
adımlarla ulaşmaya çalıştığı en önemli mesele de Hilafet'tir.
İşte bu hakikatler; yani bir
tarafın Hilafet'i tehlike olarak gösterip dikkat çekmesi ve onu engellemeye
çalışması, diğer taraf olan İslam Ümmeti'nden de yükselen sesin küresel şiddeti
H Hilafet'in ne kadar yakın olduğunun güçlü işaretleridir. Başka bir işaret
daha var ki bu işaretten ziyade güçlü ve kesin bir delildir ki; O Allah
Subhanehu ve Teala'nın vaadi ve Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem'in de
müjdesidir:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ
وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم
مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن
كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
"Allah, sizlerden îmân edip
sâlih amel işleyenleri, kendilerinden öncekileri yeryüzünde Halîfe kıldığı gibi
onları da yeryüzünde Halîfe kılacağını, onlar için seçtiği dinlerini (İslam'ı)
yeryüzünde hâkim kılacağını, (geçirdikleri) bu korkularını güvene çevireceğini
vaat etti. Zira onlar yalnız Bana kulluk ederler ve hiçbir şeyi Bana ortak
koşmazlar. Her kim de bundan sonra inkâr ederse işte onlar fâsıkların ta
kendileridir." (en-Nûr 55)
"Allah'ın olmasını dilediği
kadar aranızda Nübüvvet olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde Allah onu
kaldıracaktır. Sonra Nübüvvet Minhâcı üzere [Râşidî] Hilâfet olacaktır. Böylece
Allah'ın olmasını dilediği kadar olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde onu da
kaldıracaktır. Sonra ısırıcı meliklik olacaktır. Böylece Allah'ın olmasını
dilediği kadar olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde Allah onu da kaldıracaktır.
Sonra zorba diktatörlük olacaktır. Böylece Allah'ın olmasını dilediği kadar
olacak, sonra kaldırmayı dilediğinde onu da kaldıracaktır. Sonra (yeniden)
Nübüvvet Minhâcı üzere [Râşidî] Hilâfet olacaktır." Sonra sükut etti. (Ahmed b. Hanbel, 4/273)
Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem
bu hadiste İslam Ümmeti'nin geçireceği dönemleri bizlere haber vermiştir:
1. Peygamberlik dönemi; 23 yıl
sürmüştür.
2. Raşit halifeler devri; 30 yıl
sürmüştür.
3. Saltanat devri; Hz. Muaviye
(veya oğlu Yezid) ile başlayan ve Osmanlı Devleti'nin sonuna kadar devam eden
dönem.
4. Ceberût devri; Osmanlı
Devleti'nin yıkılmasından sonra bütün İslam âleminde küçük büyük devletlerde
hüküm sürmüş ve halen sürmekte olan diktatörlük/ceberut dönemi.
5. Asr-ı saadete benzer bir dönem;
insanların yeniden İslam'a döndüğü, küfrün çöktüğü ve Nübüvvet metodu üzere
Raşid halifelerin olacağı dönem.
Son olarak şunu belirtmekte fayda
vardır ki; Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Selem'in hadisinde ifade ettiği
dönemleri ümmet bir bir yaşamaktadır. Şu an ceberut, diktatörlük dönemi ümmet
üzerine kara bir bulut gibi hakimdir, ancak o da son dakikalarını yaşamaktadır
ve ayakta kalmak için katliam, zulüm ve vahşeti silah olarak kullanmaktadır..
Allah'ın izniyle bu diktatörlük dönemi de sona erecek, küfür rejimleri ve
işbirlikçi yöneticileri bir daha geri dönmemek üzere, bir paçavra olarak
tarihin çöplüğüne atılacak ve İslam Ümmeti yine, yeniden Raşidi Hilafet
Devleti'ne kavuşacaktır. Her ne kadar bugün liberal, demokrat rejimler ortada
gözükse de Allah Rasulü bu dönemlere itibar bile etmedi, eğer Mısır'da olduğu
gibi bu demokrat rejimler maya tutacak olsaydı Allah Rasulü bunu da ifade
ederdi ki, diktatörlükten sonra demokratlığın değil, Hilafet'in geleceğini
beyan etmiştir. Onun için Hilafet yakındır değil mi?


Yorumlar