Allah'a
hamd olsun. O'nun elçisi Hz. Muhammed’e salat ve selam olsun. Ve Yine selam Peygamberin
izini tavizsiz sürdüren mü’minlerin üzerine olsun.
İnsanı
bir kadın ve bir erkekten yarattığını söyleyen Rabbimiz hayatın amacını
yalnızca kendisine kulluk olarak bildirmiştir.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
"Cinleri ve insanları sadece
bana kulluk etsinler diye yarattım." (Zariyat 56) Kulluk,
hayatta her ne yapılıyorsa yapılan işi kulluk bilinciyle Allah'ın emrine göre
ve Allah rızası için yapmaktır. Yani Kulluk hayatın her alanını kapsar bireysel
ibadetler, karşılıklı ilişkiler, ticaret, siyaset ve sosyal hukuk. Sosyal bir
varlık olan insanın cemiyette varlığını, namusunu, izzetini, şerefini ve hukukunu
insan onuruna yakışır bir şekilde sürdürebilmesi için mutlak surette bir
otoriteye, yönetime ihtiyacı vardır. İşte bu nedenledir ki din vaaz eden Allah,
hayatın her alanı için hükümlerini göndermiş ve dinin bir yaşam şekli olduğunu
beyan etmiştir.
İslam
ibadi, ahlaki, ticari, siyasi ve hukuk yönüyle hayatın her alanında hâkimiyetin
yalnızca Allah'ın olduğu bir hayat nizamıdır. "La ilahe İlla Allah"
cümlesi bu anlamı içine alan anahtar, öz bir kelimedir. Tüm peygamberlerin
çağrısı bu anlama yöneliktir. Zaten beşer ideolojilerin sahipleri de genellikle
Allah'ın varlığını, birliğini, özel ibadetleri, ahlaki kuralları kabul etmiş
siyasi ve hukuk alanında Allah'ın gönderdiklerini kabullenmemişlerdir. Tevhit çağrısı Hz. Âdem’den bu yana hep
aynı çağrıydı. Oysaki insanlık tarihinde küfrün adı hep değişti, lakin mahiyet
elbette değişmedi. Adı her ne olursa olsun sistem vahye dayanmıyorsa onun adı
küfür sistemidir ve küfür tek millettir. Tevhit kelimesine karşı çıkarken
bilinçli karşı çıkan küfür ehli hayatın tamamında hâkimiyeti Allah'a has kılmak
istemedikleri için karşı çıkmışlardır. İmanın karşısında küfrü tercih edenlerinde
halkları yönetmek gibi bir iddiaları vardır. İşte bu nedenle İslam nizamı ile
demokrasi düzeni birbirinden çok farklıdır. Tevhit dinini kabul edenler
Allah’ın emirleri, onun koyduğu kural ve kanunları kabul eder ve öyle yaşarlar.
Demokrasilerde çoğunluk, halk tarafından seçilen, kendi çıkardığı kanunlara
göre halkı yönetir. İslam’da başa gelenler de İslam nizamına uymak zorundadırlar.
Yöneticinin arzu edip istediği bir şey, İslam’da kanun olmaz. İslam’da kanun,
Allah’ın Kur’an’da emrettiği şeyler olup bu da şura yoluyla elde edilir. Kaynak
ise Kur’an ve sahih Sünnet’tir.
Demokrasi ve Kadın
Önce
demokrasinin çıkış noktasını hatırlamakta fayda var. Bilindiği gibi
Demokrasinin çıkış yeri Yunanistan'dır. Halk hükümeti manasına gelen bir
kavramdır. Eflatun gibi Yunan filozofları tarafından idare tarzı olarak
belirlenmiştir. İnsanın insana tahakkümü, insanın insan üzerinde egemenliğini
kurup ilahlaşmasını sağlayan diğer ideolojilerden mahiyet olarak farkı yoktur.
Kaldı ki bir Yunanlı filozof olan Aristo demokrasiyi tenkit edenlerin ilkidir.
Ve şöyle der: "Demokrasi avamın egemenliğidir. Yöneticilerin ‘Kendi
çıkarlarını sağlama’ temeline dayanır.”
Mevdûdî'ye göre tarihî arka-planı
ve felsefî temeli itibariyle demokrasi İslâm ile bağdaşmaz; demokraside mutlak
özgür bireyler, ulus-devletin vatandaşları, halkın kayıtsız şartsız hâkimiyeti
ve ilahî iradeden (dinden) bağımsız yönetim söz konusudur. İslâm ise her biri
Allah'ın yeryüzünde halife kıldığı mü'minlerin, içlerinden en iyi olanı seçerek
işbaşına getirmelerini, onu denetleyerek ilahî iradeyi gerçekleştirmesini
sağlamalarını öngörmektedir. Kısacası hâkimiyeti, hükümleri
Allah'tan almayan her sistem İslam nazarında küfürdür ve ret edilir.
Müslümanların sosyal sorunlarına demokratik usullerle çözüm aramaları kabul
edilir değildir. Zaten insan menşeli olan beşer ideolojilerin sosyal adaleti
sağlamaları mümkün değildir. Bu beşerî bir sistemi İslam ile boyamaktır. Şunu
unutmayalım ki; İslamî Sosyalizm, İslamî Kapitalizm, İslamî Demokrasi vs. gibi
iddialar, Allah-u Teâla’ya eş koşmaktır. Ve şüphe götürmez küfürdür. İslam tamdır,
hiçbir beşerî sisteme ihtiyacı yoktur.
Kısacası
çoğunluğun seçtiklerinin halkı yönetme şeklidir demokrasi. Oysaki çoğunluk her
zaman hakkı ifade etmez. Esasında konu kadın ya da erkek de değildir. Konu hak
ve batıl konusudur. İman ve küfür konusudur. Tevhit ve şirk konusudur.
Tarih
boyunca İslam karşıtlarının malzeme olarak kullandıkları hususlardan birisi
kadın konusudur. Hakikate gözleri kapalı, kalpleri mühürlü olanlar
sermayelerinin katlanarak artması için kadını, kapitalist sistemlerin (aslında
tüm küfür sistemlerinin) vaz geçilmez malzemesi yaptılar. Zevklerine daha çok
hitap etmesi için özgürlük diyerek pervasızlaştırdılar kadını. Cinsiyeti dâhil
ne varsa kendine ait istediği gibi kullanmanın adına özgürlük dendi. Tarih
boyunca şekli değişse de istismar edilmesi değişmedi. Ailelere, Kadın erkek
eşittir diyerek düşürdüler ateşi. Evde roller değişti ve boşanmalar tavan
yaptı. Demokrasinin de bu bağlamda diğer beşer ideolojilerinden bir farkı
yoktur. Demokraside kadın daha fazla istismarın adıdır! Demokrasi kadının daha
fazla emeğinin, kadınlığının sömürülmesinin adıdır. Kadını iki husus asıl
haklarından mahrum bırakmıştır. Birisi Kur'an’da "Atalar dini"
diye tarif edilen vahye uymayan örf ve gelenekler, diğeri ise buna tepki olarak
çıkarılmış adına medeni haklar denilen fıtrata uymayan asıl köklerinden koparan
soysuzlaşma. Gelenekten gelen kuralları dinden zannedip, gelenek üzerinden din
düşmanlığıyla göz boyadılar. Dinin özünün okunmasının yasak olduğu dönemlerde
yetişenler de gerçekten din kadını kısıtlıyor sandılar ve ne acı ki geleneklerin
dar alana sıkıştırdığı kadını demokrasiyle özgürleştirdiler(!). Artık evinin
dışında her yerde kadın var oldu. Peki, ne oldu? Tecavüz, kadına şiddet, kadın
istismarı, neslin bozulması toplumsal kaos, terör. Bütün bunların sebebi nedir?
Vahye uymayan yönetim şekilleri ve belirlediği haklar değil mi?
Şimdi
sormak istiyorum: Kadını yaratan mı onun ihtiyacı olanı iyi bilir yoksa Yunanlı
filozof mu? Ve yine yönetim şeklini Allah mı iyi bilir yoksa Yunanlı filozof
mu?
قُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللّهُ
"De ki: Siz mi daha iyi
bilirsiniz, yoksa Allah mı?"(Bakara 140)
Allah'ın
hükmü mü yoksa insanın çıkardığı kanun mudur iyi olan?
أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ
حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ
"Onlar, cahiliye dönemi
hükmünü mü arıyorlar? İyice bilen bir toplum için Allah’tan daha iyi hüküm
veren kim vardır?" (Maide 50)
Kadın ya
da erkek olsun Allah'ın koyduğu haklar insanın dünya ve ahiret saadeti içindir.
İman eden
bir topluluk için Allah'tan başka hüküm koyan yoktur. Hakikat budur, gerisi ise
zandan/yalandan ibarettir.
Ve İman
eden bir kadın ve erkeğin başka bir hükme yönelmeleri asla söz konusu olamaz:
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ
أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن يَعْصِ اللَّهَ
وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُّبِينًا
"Allah ve elçisi bir konuda
hüküm verdiği zaman mü’min erkek ve mü’min kadının, artık dilediği gibi
davranma hakkı yoktur. Kim Allah’a ve elçisine karşı gelirse, apaçık bir
sapıklığa düşmüş olur." (Ahzap 36)


Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış