Yazı başlığı ilk görüldüğünde
aklınıza muhtemelen Türkiye’de uygulanan muhasebe sistemi gelmiştir. Tanım
olarak muhasebe işlemlerinin kaydedilmesinde kullanılan, belirli bir sisteme
göre hazırlanmış hesapların yer aldığı listeye tek düzen hesap planı denir. Lakin
benim bahsettiğim tek düzen hesap planı bundan çok farklı bir plan ve
stratejidir.
Bilindiği üzere her geçen yıl
Müslüman ülkeler Batıya entegre olma hususunda bir önceki yıla nazaran daha da
ileriye yol kat etmektedir. Müslümanlara Batı güdümlü liderler tarafından
sürekli onlara muhtaçmış edasında açıkça propaganda yapılmaktadır. Bu
propaganda etkisini öyle bir göstermiş olmalı ki Müslümanlar en ufak bir
kargaşada bile gözünü kulağını Batıya çevirmiştir. Bu entegre Batıyı
Müslümanlar nezdinde sadece kuvvet olarak değil aynı zamanda medeni ve insan
haklarına riayet eden bir merkez haline getirmiştir. Öyle ya bu halk artık
modasıyla, sanatçısıyla, kumarıyla, içkisiyle batının neredeyse kopyası haline
gelmiştir. Hatta ibadetleri bile Hristiyan ruhani bir hale gelmiştir, mesela
onlar Pazar günü kilise ye gidip ibadetlerini yerine getirip günahlarını
çıkarırlar… Bizim Cuma günkü atmosferimize ne kadar da benziyor değil mi?
Maalesef aynı. Ailemize karşı olan davranışlarımız bile onlar ile aynı. Bu
durumda sizin de aklınıza “Kim bir kavme benzemeye çalışırsa o da
onlardandır.’’ hadisi geliyor değil mi?
Yukarıdaki paragrafta bahsettiğim
benzerlikleri daha da sıralayabiliriz hatta tek tek yazmaya kalksak eminim
sayfa sayfayı kovalar. Bu bahsetmiş olduğum benzerlikler kendi kendine gelişmiş
olaylar değildir. Tam tersine gayet planlı, üzerinde çalışılmış ve hayata hâkim
kılınması için belli başlı mücadeleler yapılmıştır. Bu mücadele Batı ve
Müslüman ülkelerdeki aydın kesim diye adlandırılan bilirkişiler, sanatçılar,
kanaat önderleri, akil insanlar eliyledir. Bu plan ve stratejinin başarıya
ulaşması Batılı kâfirleri tatmin etmemiş asla da etmeyecektir. Çünkü esas
mesele Müslümanların girmiş olduğu bu çukurdan bir daha çıkmamasını sağlamak ya
da bu çıkışı elinden geldiğince uzatmaktır. Bu hedeflerini de yerel ve ulusal
medya ile gerçekleştirmektedirler. Medya toplumun algısını yönetmede adeta en
etkili rolü oynamakta ve maalesef medyanın bugün çoğunluğu Batılı kâfirler ve
onun avenelerinin elindedir.
Onların en büyük korkusu ve
uykularından kaldıran kâbusu tabii ki geçmişte edinmiş oldukları
tecrübeleridir. Tarih onlara bir zamanlar İslam’ın dünyanın her tarafına
yayıldığı gerçeğini asla unutturmayacaktır.
Osmanlının yıkılmasıyla Batı geri
çekilmemiş bundan sonraki adımlarını daha sağlam atmak ve kendini garantiye
almak için İslam’ın toplum nezdindeki bakış açısını ters düz etmiştir. Toplum
öyle bir hale getirildi ki İslam’ın bir yönetim nizamı olduğu unutturulmuş onun
yerine sadece namaz, oruç, hac gibi ferdi ibadetlerle sınırlı kalınmıştır. Bu da
yetmemiş kardeşi kardeşe kırdırmak için girişimlerde bulunulmuş ve nihayetinde
ırkçılık gibi bir fitne Müslümanların içine girmiştir. Bu fitne ve fesadın
bitmemesi için de eğitim ve öğretim müfredatı kendilerine göre ayarlanmıştır.
Tüm bu durumlar bize Tek düzen
hesap planını nasıl da açıklıyor değil mi?
وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ
“…Allah, düzen kurucuların
(tuzaklarına karşılık verenlerin) en hayırlısıdır.”[1]
Batılı kâfirler ne kadar tuzaklar
kurarlarsa kursunlar, ne planlar yaparlarsa yapsınlar yine de Rabbimizin kurmuş
olduğu düzenden öteye geçemezler. Bununla ilgili tarih bize birçok örnek
barındırmaktadır. Ben birkaçını aktarmaya çalışacağım inşallah.
1-) Mekkeli Müşrikler ’in Hz.
Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e
Suikast Planı
Müşrik liderler, hicretle Hz.
Peygamber’in Medine’de güçlenerek günün birinde Mekke’ye hücum edebileceğinden
ve ticaret yolları için bir tehlike teşkil edeceğinden korkuyorlardı. Bu
sebeple Mekke müşriklerinden müteşekkil bir üst kurul Hz. Peygamber’e ve
Yesrib’e hicret eden ashabına karşı nasıl bir tavır takınacaklarını belirlemek
için Daru’n Nedve’de toplandılar. İçlerinde Ebu Cehil, Ebu Süfyan, Utbe b.
Rebia vs. gibi müşrik liderin bulunduğu Daru’n Nedve üyeleri Rasulullah ve
davası aleyhinde fikirler ortaya atmaya başladılar. Bazıları O’nun zincire
vurup hapsedilmesini, bazıları sürgüne gönderilmesini teklif ettilerse de, bu
teklif reddedildi. Bu sırada Ebu Cehil: “İçimizden
her aşiretten güçlü, kuvvetli, gözü pek, şerefli bir delikanlı alalım. Sonra
onların her birine birer kılıç verelim. Onlar kılıçlarıyla Muhammed’i tek
vuruşla bir anda vursun. Bunu tüm kabileler yaparsa, kan tüm kabilelere
dağılmış olur ve böylece Abdülmuttalib oğulları bütün aşiretlerle
savaşmayacaktır.” teklifinde bulundu. Bu suikast planı genel kabul gördü. Ancak
Mekkeli müşrik liderler, suikast planını yapmakla durumun Hz. Peygamber’e haber
verilebileceğini akıllarına getiremediler. Allah’ın izni ile bunda başarıya
ulaşamadılar ve Peygamber yatağında, Hz. Ali’yi buluverdiler ve aralarından
geçen peygamberi de fark edemediler. Bunda Rabbimizin yardımını açıkça
görüyoruz.
2-) Müslümanların Mekke
müşriklerinin zulmünden kurtularak İslam’ın öngördüğü biçimde yasayabilmek
amacıyla Habeşistan’a yaptıkları göç sırasında Mekke müşriklerinin ileri
gelenleri buna engel olmak için Habeşistan kralı Necaşi’ye hediyeler götürüp
Müslümanlara güvenmemelerini anlatmıştır. Lakin Allah’ın yardımı ile başarıya
ulaşamamışlardır. Necaşi Müslümanların
yanlarında Kur'an'dan bir bölüm bulunup bulunmadığını sordu. Bunun üzerine
Ca'fer hicretlerinden hemen önce nazil olan Meryem Suresi’nin ilk otuz beş
ayetini okudu. Rivayetlere göre, ayetleri gözyaşları içinde dinleyen Necaşi
bunların Hz. Musa ve İsa’nın getirdikleriyle aynı kaynaktan geldiğini tasdik
ederek elçilere müminleri teslim etmeyeceğini bildirdi. Amr'ın, Müslümanların
Hz. İsa hakkında çok kötü sözler kullandıklarını söyleyerek Necaşi'nin kararını
değiştirme çabası da Ca'fer'in, "O, Allah’ın kulu, resulü, ruhu ve
O'nun, dünyadan ve erden geçerek Allah'a bağlanmış bir bakire olan Meryem'e
ilka ettiği kelimesidir." şeklindeki cevabı Necaşi'nin bu konudaki
gerçeği kavramasına yaradı.
Habeşistan muhacirleri uzun yıllar
hayatlarını burada huzur ve güven içerisinde sürdürdüler. Bu süre içinde basta
Necaşi olmak üzere birçok kişinin Müslüman olmasına vesile oldular. Bunların
bir bölümü, Hz. Peygamber'in Medine'ye hicretinden önce Mekke'ye geri döndü.
Basta Ca'fer b. Ebî Tâlib olmak üzere büyük bölümü ise Hicret'ten sonra,
Hayber'in fethi (H. 7/628) sırasında Medine'ye gelerek Müslümanlara katıldı.
3-) Bir zamanlar Bizans
İmparatorluğu´nun başkenti olan İstanbul‚ Fatih Sultan Mehmet tarafından 53 gün
süren bir kuşatmadan sonra 29 Mayıs 1453´te fethedilmiştir. Tarihin çeşitli
dönemlerinde birçok devlet tarafından 28 defa kuşatılmalara karşı koyan
İstanbul´un aşılması güç olan ünlü surları‚ 29 Mayıs 1453 tarihinde aşılmış ve
İstanbul fethedilmiştir. Bu fetih gelişi güzel bir şekilde top ve tüfekle
yapılmış bir fetih değildir. Kâfirlerin planlarına karşılık Müslümanların
planları galip gelmiş ve Allah’ın yardımıyla gemiler karadan yürütülerek fetih
gerçekleşmiştir.
Ve daha bunlarla ilgili tarihte
nice vakıalar vardır. Tüm bunlardan yola çıkarak diyebiliriz ki Allah’ın
yardımı açık ve net bir şekilde görülmektedir. Öyle ise reçetesi belli ama
eczanenin yolunu bilmeyen bir hasta gibi ortalıkta dolanan kişinin misali olmuşuz.
Batı bütün çabalarıyla İslam’ın nurunu tamamen söndürmek istemekte, Müslümanlar
ise maalesef kardeşlerinin dökülen kanları ile beslenen canavarların peşinden
adım adım gitmektedir.
Ümmetin şu anki durumundan yani
karanlıktan aydınlığa bir ışık misali çıkaracak tek çözüm nedir buna
odaklanmalı ve çözüme giden yolda sebat ve mücadele gösterilmelidir.
Bu son kısmı yani çözüm kısmını
anlatırken yine yaşanmış bir örnekle yazıma son vermek istiyorum. Peygamber
efendimiz ve Sahabelerinin yaşamış olduğu dönemi bu dönemden ayırmak tamamen
yanlıştır çünkü değişen tek unsur eşya unsurudur. O dönemde var olan sistem bu
günden çok da farklı bir düzen değildi, güçlü zayıfı ezer, içki hat safhada
içilir, haya ve edep yerlerde ve ticarette her türlü hile yapılmaktaydı. Bu
sadece birkaç örnekleme dahası da var. Bunca fitne ve bozgunluğun arasında öyle
bir güç, öyle bir fikir filizlendi ki güç ve kudret ehli bu fikrin önünde duvar
olmasına rağmen engel olamadılar. Son Nebi ve rehberlik ettiği Sahabeler belli
bir kültür aşamasından geçtikten sonra Rablerinin emriyle kitlelerini açığa
vurdular ve toplumla kaynaşma gösterdiler bu kaynaşma esnasında sahip oldukları
fikirlerini hiçbir kınayıcının kınamasından korkmayarak haykırdılar. Türlü
türlü işkenceler çekseler de sonunda inandıkları ve tek gördükleri O İlah
onlara Medine’nin kapılarını açtı ve gelen nusret ile Medine İslam Devleti
kuruldu. Sahih olan bu fikir onu sadece Medine sınırlarında tutmadı ve ta
Endülüs’e kadar da uzattı. İşte tam da bugün ihtiyacımız olan bu büyük ve ilahi
yardıma ulaşmanın yolu İslam’ın yeryüzüne hâkim kılınma fikri ve buna gönülden
bağlı samimi ve Batı kültürü altında kalmamış etkili şahıslar yetiştirmektir.
Rabbim bizlere Batı’nın kurmuş olduğu bu Tek Düzen Hesap Planından sıyrılıp onu
yerle bir edecek salih gençler ve nihayetinde bütün Müslümanlara kalkan olacak Hilafet
Devleti’ni kurmayı nasip etsin. (Âmin)


Yorumlar