ÜSTÜNLÜK HUKUKTA MI, MEDYADA MI?

Ahmet Sivren

Hizbullah mensuplarının CMK 102. Madde kapsamında 10 yıllık tutukluluk sürelerinin ardından, tutuksuz yargılanmak üzere salıverilmeleri, gündemi bir hayli meşgul etti. Özellikle Laik medya ve CHP zihniyetinin veryansın etmesiyle, serbest bırakılanların bir kısmının da içerisinde olduğu daha fazla sayıda kişi gözaltına alınarak tutuklandı. 

Bizler KöklüDeğişim ailesi olarak, CHP zihniyetinin ve Laik medyanın bu çığırtkanlığının, Türkiye’deki yargı sistemi üzerinde ne kadar etkili olduğunu zaten biliyorduk. Zira 2005 senesinde izin alınarak yapılan basın açıklamamızın akabinde, bu zevat “Başkent’in Göbeğinde Hilafet İstediler” veryansını ile yargı mekanizmasını harekete geçirmiş ve ertesi günün sabah namazı vaktinde kolluk kuvvetlerini operasyona sevk etmişti. 

Bu CHP’nin, bu Laik medyanın, bu yargının nasıl bir anlayışla hareket ettiği her yönüyle ayın on dördü gibi ortadadır: İslam’a ve Müslümanlara karşı kinleri ağızlarından taşmakta, kalplerinde olan ise daha fazladır. Fakat bu türden zulümlere maruz kalmış ve kalanların da destekçisi olacağını beyan eden AKP, burada daha net bir tavır ortaya koymalı ve yapılan hukuksuzluklara, Müslüman kardeşlerine yapılan bir zulüm olarak ses çıkarmalıydı. En azından hukukun genel normlarının esasî bir kaidesi olan adaletin tesisi açısından ses çıkarmalıydı. 

Ama öyle olmadı. Maalesef AKP Hükümeti, çığırtkanların vaveylasına karşı duramayarak onların hezeyanları yönünde eğildi. İşte en son, Hizbullah operasyonları… Hacı İnan, Doğru Haber Gazetesi yazarı Mehmet Eşin ve STK’lara yapılan yeni operasyonlar… Hacı İnan, tahliye olduktan sonra kendisinden istenen haftalık karakol imzasını attığı halde bu sefer yeni bir dosyadan dolayı tutuklandı. 10 yılı aşkın bir süredir kesinleşmemiş iddialar yüzünden tutuklu bulunacaksınız, hem de bu 10 yılın sonunda yine yasal düzenlemeler çerçevesinde tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılacaksınız ama bir hafta sonrasında yeniden gözaltına alınacaksınız. İşte bu katmerli bir zulümdür. Zira kişi eğer suçlu ise, hükmünü kesin ve cezasını verin. Yok, eğer suçsuz ise, o halde serbest bırakın ve dosyayı kapatın. Ama öyle olmuyor maalesef… Türkiye Cumhuriyeti’nde taraflar, hep işlerine geldiği zaviyeden bakıyorlar hadiselere. 

Laik CHP ve medya, Ergenekon Sanığı Mehmet Haberal’ın hastane odasının savcı gözetiminde polis tarafından aranmasını utanç verici olarak değerlendirirken, gerek Hizbullah cemaatinin olsun, gerek diğer başka cemaatlerin olsun, üyelerinin evlerinin sabahın 5’inde, kapıları kırılarak, uzun namlulu silahlarla, yatak odalarına bile “destursuz” girilmek suretiyle aranmasını görmezden gelebilmektedir. Yine aynı CHP, eğer bir yargı kararı Müslümanların lehine çıkarsa ortalığı kasıp kavururken, Müslümanların aleyhine çıkan kararlarda “yargı kararlarına saygılı olmak lazım” diyerek meseleyi geçiştirebilmektedir. Hâlbuki mesele yargı alanında olan bir konu ise, bırakın buna yargı karar versin. (Tabii ki yasalar çerçevesinde. Zira malumdur ki, Türkiye’nin hukuk sisteminde de kararlar, çoğunlukla keyfî uygulamalar ve hevaya dayanan içtihatlarla alınmaktadır. Maddî bir faaliyetleri olmadığı halde, cezaevlerinde “terör örgütü üyesi” yaftasıyla yıllardır tutuklu/hükümlü olarak yatanlar, bu sözümüzün en bariz delilidir.) 

Müslümanların genelinin, zulüm karşısındaki tavırları bellidir. Fikrî ve metotsal farklılıklara rağmen, Müslümanlar arasında zulüm karşısında bir kenetlenme kendiliğinden zuhur etmeli, zulmü dindirmek için Müslümanlar, diğer kardeşleriyle omuz omuza dayanışabilmelidir… Bugün İslamî Ümmet’in içinde bulunduğu durum, bu minvalde de kendini göstermekte ve Ümmetteki bu parçalanmışlık hali zulmün, günbegün daha da güçlü bir halde mazlumları ezebilme cüretinin sırtını okşamaktadır. Ama bu böyle gitmez; zira zulüm ebedî değildir. Gerek Hizbullah mensuplarının vakıasında, gerek diğer Müslümanların yargılandıkları davalarda ve gerekse diğer herhangi bir haksızlık-hukuksuzluk karşısında Müslümanlar seslerini yükseltmeli ve bu konudaki duruşlarını açık-net bir biçimde ortaya koyabilmelidirler. 

Beşerî hukukta adalet aramak abesle iştigaldir; bu muhakkak! Fakat yine beşerî hukukun bile kendi ilkeleri, esasları ve kanunları vardır. Bu yasalara bile uyulmadığı, bu ilkelerden bile taviz verildiği, bu esaslardan bile farklı farklı uygulamalar ittihaz edildiği bir ortamda, elbette zulüm diş biliyor demektir. Haberallar, Cihanerler, Çiçekler, Doğanlar gibi örnekler bir yanda dururken, diğer yanda; “hukuk aleyhlerine işleyenler”, Müslümanlar duruyorlar. Zira İlhan Cihaner davası, 2 ay gibi kısa bir sürede sonuçlandırılırken, Hizbullah dosyası 10 yıldır sürüncemede bekletilebiliyor; Mehmet Haberal rahatsızlığı(!) sebebiyle özel hastane odasında ağırlanırken, cezaevindeki onlarca tutuklu/hükümlü kanser gibi birçok illetli hastalığın pençesinde kıvrandırılabiliyor, hatta kimi dayanamayıp canlarını teslim ediyorlar. Dursun Çiçek ve Çetin Doğan hadiseleri ise dillere destan! Aynı yargı toplumda o kadar haber yapılmış olmasına, onca deliller ortaya konmuş olmasına rağmen bu şahısları içerde tutmayı bir türlü başaramamışken, Hizbullahçıları bir hafta bile dışarda tutamamıştır. 

Peki, Müslümanlar nereye gitsin ve kimi kime şikâyet etsin? Yargıya gitseler, yargının İstiklal Mahkemelerinden beri Müslümanlara takındığı tavır bellidir.  Hükümete gitseler, onlar laik Kemalistler kadar cesur değillerdir. Aman bize bulaşmayın yoksa bizim de İslamcı olduğumuzu zannederler diyerek büyük bir korku içerisindedirler. Hâlbuki hangi taraf olunursa olunsun, hukuk’tan bahsedenlerin kendi aleyhinde de olsa adaleti ayakta tutabilmeleri gerekmektedir. 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

“Ey iman edenler; adaleti gözeten şahitler olun. Ve bir topluluğa karşı olan kininiz sizi adaletsizliğe sürüklemesin. Adalet edin. Bu, takvaya daha yakındır. Ve Allah'tan korkun. Muhakkak ki Allah; işlediklerinizden haberdardır.” (el-Mâide 8)

Başbakan Erdoğan referandum mitinglerinde, “Üstünlerin hukuku değil, hukukun üstünlüğü olacak” demişti. Fakat uygulamalarda görüyoruz ki; hukukun değil, medyanın üstünlüğü söz konusudur.



Yorumlar

    Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yaz